tag:blogger.com,1999:blog-342221492011-07-07T23:33:23.172-07:00nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.comBlogger341100tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-83890904928489025072011-06-25T00:33:00.000-07:002011-06-25T00:37:26.860-07:00<span style="font-weight:bold;">ആര്‍ദ്ര എല്‍ ആര്‍ എട്ട്‌ ബി.ആര്‍.എം.എച്ച്‌്‌.എസ്‌. ഇളവട്ടം</span><br /><span style="font-style:italic;">പി എ ഉത്തമന്‍ സ്മാരക കഥാമത്സരത്തില്‍ ഒന്നാം സമ്മാനം നേടിയ കഥ </span><br /><br />ഒരു ചിറക്‌ ഒടിഞ്ഞുതൂങ്ങിയ കരിങ്കുയിലിനെപ്പോലുണ്ടായിരുന്നു അയാളപ്പോള്‍. എന്റെ ഇളകിക്കൊണ്ടിരുന്ന മുടിക്കെട്ടില്‍ മാത്രം കണ്ണുകളെ ബന്ധിച്ചിട്ട്‌, ചുമരിനോട്‌ ചേര്‍ത്തുറപ്പിച്ച ചെറിയ സ്‌റ്റൂളില്‍ ഉപ്പന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്കു മീതെ ഒരിറ്റു ഉപ്പുവെള്ളം വീണാലെന്ന പോലെ, കണ്ണുകള്‍ മനപ്പൂര്‍വ്വം കുഞ്ഞാക്കി, വീണ്ടും വീണ്ടും മേശമേലുണങ്ങിപ്പിടിച്ച ചുവന്ന മഷി (രക്തമാണോ?) അഴുക്കു നിറഞ്ഞ നഖം കൊണ്ട്‌ നുള്ളിയിളക്കി, പറ്റെ വെട്ടിയ തലമുടിയിഴകളെ ചുവരിനോടമര്‍ത്തിവച്ച്‌ ശിക്ഷിച്ച്‌... ഭ്രാന്തു പിടിപ്പിക്കുന്ന നിശബ്ദതയുമായി... എത്രയോ നേരമായി! <br />ജനാലകള്‍ ഞാന്‍ മനപ്പൂര്‍വ്വം ബന്ധിച്ചതായിരുന്നു. അതിലൂടെ, (അതായത്‌ അയാളുടെ പുറകിലൂടെ) ഒരു റെയില്‍പ്പാത കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇടത്തെ ചെവിയിലൂടെ നിത്യവും ഉറക്കെ ചൂളം വിളിക്കുന്ന ഒരു തീവണ്ടി വാലനക്കുന്നു എന്നതാണല്ലോ അയാളുടെ പ്രശ്‌നം. ഞാന്‍ മേശമേല്‍ പതിയെ തട്ടി ആ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ തല്‍ക്കാലത്തേയ്‌ക്ക്‌ ഒരു താങ്ങു നല്‍കി. പിന്നെയും അവ കുറേശ്ശെ കുറേശ്ശെയായി താഴേയ്‌ക്ക്‌ ഊര്‍ന്നു വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. ബുദ്ധിമുട്ടുകളുടെ കശയാണ്‌ ആ മസ്‌തിഷ്‌കം എന്ന്‌ നിശ്വാസങ്ങള്‍ പോലും എന്നോട്‌ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അതു കീറിമുറിച്ച്‌ വേണ്ടാത്ത ചിന്തകളും സങ്കല്‍പ്പങ്ങളുമെല്ലാം ദൂരെക്കളഞ്ഞ്‌, കുത്തിത്തുന്നി റെഡിയാക്കുമ്പോഴെക്കും അയാള്‍ തന്നെ എന്നെ കൊന്നുകാണും. ആ മുഖം! നല്ല നടന്‍. ചിരിവന്നു. ഞാനാ പോലീസുകാരനെ അകത്തേയ്‌ക്ക്‌ വിളിപ്പിച്ചു. കീറാത്ത കുഷ്യനിട്ട ഒരു കസേര നല്‍കി. പരമാവധി മൃദുലതയോടെ പറഞ്ഞു.<br />``ആ കേസ്‌ മിക്കവാറും അഴിയില്ല. ചുവപ്പുനാടയും പുതച്ചുതന്നെ കിടക്കും.''<br />``അതെന്താ ഡോക്ടര്‍ വട്ടിന്‌ ചികില്‍സയില്ലേ?''<br />``ഉണ്ട്‌. പക്ഷേ ഈയാളുടെ കാര്യം.....''<br />മുഴുമിപ്പിച്ചില്ല. വേണേല്‍ ഊഹിക്കട്ടെ.<br />``കോംപ്ലിക്കേറ്റഡ്‌ ആയിരിക്കും. അല്ലേ? അതല്ലേ? പക്ഷേ അത്തരം സംശയങ്ങള്‍ ശരിക്കുള്ള വട്ടന്മാരുടെ കാര്യത്തിലാവാമല്ലോ. വട്ടഭിനയിക്കുമ്പോഴോ? ഒരു പാവപ്പെട്ട പെണ്‍കൊച്ചിനെ....''<br />പൊടിയും പറത്തി പോലീസ്‌ ജീപ്പ്‌ സ്ഥലം വിട്ടു. ഞാനങ്ങോട്ടേയ്‌ക്ക്‌ തിരിച്ച തല പെട്ടെന്ന്‌ പൂര്‍വ്വസ്ഥിതിയിലാക്കി. എന്റെ കണ്ണുകളില്‍ ഒരുത്തനെ വട്ടനെന്നു വിളിക്കാന്‍ വേണ്ട അടിസ്ഥാന സവിശേഷതകളൊക്കെ അവിടെ ഞാന്‍ കണ്ടു.<br />പക്ഷേ....<br />അയാളെ ഒരു മെഴുകുതിരിയെന്ന പോലെ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധയോടെ മാറ്റിവച്ചു. കഴിഞ്ഞയാഴ്‌ച ഒരു ആനുകാലികത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഒന്നു കണ്ണുനട്ട്‌ ഞാന്‍ മാറ്റിവച്ച ഒരു ശുഷ്‌കമായ കവിത ഞാന്‍ വീണ്ടും മേശവലിപ്പില്‍ നിന്നും ചികഞ്ഞെടുത്തു. അതവളെപ്പറ്റിയായിരുന്നു. ആ പെങ്കൊച്ചിനെപ്പറ്റി....<br />അവളുടെ രക്തം കുടിച്ചു ചീര്‍ത്ത റെയില്‍പ്പാളത്തിലെ മരത്തടികളെയും കട്ടപിടിച്ച സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ അറക്കവാള്‍ പല്ലുകൊണ്ട്‌ അലുവാ പോലെ തിന്നുമദിച്ച കട്ടുറുമ്പുകളെക്കുറിച്ചും ഞാനോര്‍ത്തു. അവന്‍ പാതിതിന്നിട്ടുപോയ തലച്ചോര്‍ കൊത്തിപ്പറിക്കാന്‍ കല്‍ക്കരിപ്പുകയടിച്ച മരച്ചില്ലകളില്‍ വന്നിരുന്ന കഴുകന്മാരെപ്പറ്റിയും...<br />അവയുടെ വായില്‍ നിന്നും ഇറ്റുവീണിരുന്ന നാറുന്ന ദ്രാവകം, അത്ര വിലയില്ലാത്തതെങ്കിലും അത്തറാക്കി മാറ്റാന്‍ എനിക്ക്‌ മനസ്സു വന്നില്ല....<br />ഉള്ളിലൊരു അഗ്നിപര്‍വ്വതം തുടിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒരു പക്ഷേ അത്‌ അടുത്ത നൂറ്റാണ്ടിലെങ്ങാന്‍ പൊട്ടിത്തെറിക്കുമായിരിക്കും. എങ്കിലും അവന്‍ കോടികള്‍ മുടക്കി പണിത `വട്ടുമാളിക'യ്‌ക്കു മുന്നിലെത്തുമ്പോള്‍, അതിലൊരു `വട്ടുപുതപ്പ'ും മൂടി അവന്‍ മുറി വൃത്തിയാക്കാന്‍ വന്ന ശാന്തയെ തെല്ലും വട്ടില്ലാത്ത ചിന്തകള്‍ കൊണ്ട്‌്‌ പോസ്റ്റുമോര്‍ട്ടം ചെയ്യുന്നതു കാണുമ്പോള്‍, പതിയെ അതൊരിടിയായി രൂപം മാറിയിരുന്നു.<br />രണ്ടു ഷോക്കുകള്‍ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പരമുവിനോടു പോലും കുശലം പറയുന്ന എന്റെ കോട്ട്‌ ആ കഴുതപ്പുലിയുടെ കോടികള്‍ മണക്കുന്ന വട്ടുചങ്ങലയെ മാത്രം ഫുള്‍ബട്ടണുകളുമിട്ട്‌ അറ്റന്‍ഷനായി സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു....<br />സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ വട്ടിന്‌ ഞാന്‍ നൂറുമാര്‍ക്കും ഇട്ടുപോകുമായിരുന്നു...<br />കൃത്യമായ അംശബന്ധത്തില്‍ വട്ടും ദുഃഖവും സന്തോഷവും ചേര്‍ത്ത്‌ കുറുക്കിയെടുത്ത മിശ്രിതങ്ങള്‍ അവന്‍ ദിവസവും എനിക്ക്‌ വിളമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കള്ളത്തരത്തില്‍ മുക്കിച്ചുട്ട അപ്പങ്ങള്‍ മാതിരി. പോലീസ്‌ എസ്‌കോര്‍ട്ടുണ്ടായിരുന്നപ്പോള്‍ കിട്ടിയ കോച്ചിംഗ്‌ ക്ലാസ്സുകളുടെ ഫലമാണ്‌ അവന്റെ പൈസ മണമുള്ള ചങ്ങലകള്‍...<br />ഇന്നലെ രാത്രി ഞാന്‍ സ്വപ്‌നം കണ്ടത്‌ ഒരു ചുടലപ്പറമ്പിനു നടുവിലൂടെയുള്ള റെയില്‍പ്പാളമായിരുന്നു. ചിറകറ്റ മോഹങ്ങള്‍ മാത്രം ധരിച്ച പെണ്‍കുട്ടികളുടെ കല്ലറകളായിരുന്നു ആ മണ്ണിന്‌ മരണനിറം കൊടുത്തിരുന്നത്‌. പെട്ടെന്നാണ്‌ വഴിയാത്രക്കാരിയായ ഒരു അടയ്‌ക്കാക്കുരുവിയുടെ കണ്ണുകള്‍ കൊത്തിപ്പറിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഒറ്റച്ചിറകുള്ള കഴുകന്‍ പറന്നെത്തിയത്‌. വീതിയുള്ള തേഞ്ഞ കൊക്കുകളില്‍ ചോരനൂലുകള്‍ തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു....<br />ഞാനെന്റെ ബാഗിന്റെ രഹസ്യ അറയില്‍ നിന്നും വീ്‌ണ്ടും വീണ്ടും അതെടുത്തു നോക്കി. തന്റെ കക്ഷിയെ പ്‌രാന്തനാക്കുന്നതിന്‌ അവന്റെ വക്കീല്‍ തന്ന ചെക്ക്‌. അതിനും അവന്റെ കണ്ണുകളുടെ നിറമായിരുന്നു...<br />ആ ഒറ്റച്ചിറകന്‍ കഴുകന്റെ കറുത്ത മനസ്സിന്റെ വിശാലത പോലെ ഒഴിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന കളങ്ങള്‍ റെയില്‍പ്പാളങ്ങളെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു. അതില്‍ നിരന്നുകിടന്നിരുന്ന വലിച്ചുകീറപ്പെട്ട ഒറ്റക്കയ്യന്‍ മോഹങ്ങള്‍ പുതച്ച പെങ്കൊച്ചുങ്ങള്‍ക്ക്‌ എന്റെ പെങ്ങളുടെ മാത്രം മുഖമായിരുന്നു...(വക്കീലിന്റെ വിലാസമെഴുതിയ കവറില്‍ ഞാനിതിട്ടുവച്ചു.) ഞാനെഴുതി ``അയാള്‍ മനോരോഗത്തിന്റെ അതിഭീകരത്വം നിറഞ്ഞ അവസ്ഥയിലാണിപ്പോള്‍ രോഗാവസ്ഥയുടെ മൂര്‍ദ്ധന്യത്തിലായിരിക്കണം ആരോപിക്കപ്പെട്ട കുറ്റകൃത്യം അയാള്‍ ചെയ്‌തിട്ടുണ്ടാവുക. രോഗത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ സ്ഥിതി അനിര്‍വ്വചനീയമാണ്‌. ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തില്‍ പുറം ലോകവുമായുള്ള ബന്ധവും കോടതി നടപടികളുമെല്ലാം അപകടകരമാണ്‌. വെളിച്ചം പോലും. അതിനാല്‍ അനശ്ചിത കാലത്തേയ്‌ക്ക്‌ എന്റെ കീഴിലുള്ള ആശുപത്രിയില്‍ തന്നെ അയാളെ...<br />കളളം പറഞ്ഞ പേനയെ ജനാലവഴി ഞാനാ പാളത്തിലേയ്‌ക്കിട്ടു. അത്‌ പാളത്തിന്‌ ഒത്ത നടുവില്‍ ഒരു ഞരക്കത്തോടെ ചെന്നുവീണു, അവളെപ്പോലെ. അതിനു സ്വര്‍ഗ്ഗം കിട്ടും. സത്യം പറഞ്ഞ്‌ അവനെ കോടതികളിക്കാന്‍ വിടാത്തതുകൊണ്ട്‌ അവനെ നിരുപാധികം വെറുതെ വിട്ട വാര്‍ത്ത സമ്മാനിച്ച്‌ ലോകത്തെ ഞെട്ടിക്കാത്തതുകൊണ്ട്‌....(എനിക്കും സ്വര്‍ഗ്ഗം കിട്ടുമായിരിക്കും.)<br />പക്ഷേ അവന്‌ വട്ടാണല്ലോ, കുരുക്ഷേത്രഭൂമിയില്‍ കര്‍ണ്ണന്റെ തേരുപോലവേ നീങ്ങുന്ന ആ കണ്ണുകള്‍ക്കും...<br />സ്വബോധമുള്ളവരെങ്ങനെ സഹജീവികളെ പച്ചയോടെ കടിച്ചുകീറിത്തിന്നും...<br />ഞാനവനുവേണ്ടി റയില്‍പ്പാളത്തിലേയ്‌ക്കു തുറക്കുന്ന ജനാലയുള്ള സെല്ലാണ്‌ തെരഞ്ഞെടുത്ത്‌ പതിച്ചു നല്‍കിയത്‌. (രാത്രിവണ്ടികള്‍ ഇനി ക്രമേണ പാളം തെറ്റും. ഒരു നിലാവില്ലാത്ത രാത്രിയില്‍ അവന്റെ തല ചതച്ചുകൊണ്ടവ പായും) അവനേയും അവന്റെ വട്ടിനെയും ഒറ്റക്കോശം പോലുമില്ലാത്ത മനുഷ്യത്വത്തേയും മരണം വരെ ഇട്ടു പൂട്ടാന്‍ തക്ക വലിപ്പമുള്ള തടവറ. അതിന്റെ താക്കോല്‍ പൂട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടന്‍ ഞാനാ പാളത്തിലേയ്‌ക്കിടും.... കാരണം, ലോകത്തിലിനിയും റെയില്‍പ്പാളങ്ങള്‍ ബാക്കിയുണ്ടല്ലേ്‌ാ. ഒറ്റക്കയ്യുള്ള പ്രേതം അവന്‍ മാത്രമല്ലല്ലോ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-8389090492848902507?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-15522905573990192282009-06-18T07:59:00.000-07:002009-06-18T08:01:06.289-07:00<a href="http://nedumangadan.blogspot.com/2008/06/blog-post_23.html">vaayanaa dinam </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-1552290557399019228?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-14649804579221217342009-06-11T01:26:00.000-07:002009-06-11T01:29:04.999-07:00-ഉദയന്‍<br /><br /><em>പി.എ.ഉത്തമന്‍ സ്വന്തം നിലയില്‍</em> എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു; അതില്‍ അഭിമാനിച്ചിരുന്നു. ഒപ്പം, സാമൂഹ്യ സാംസ്കാരിക രംഗങ്ങളിലെ നിറസാന്നിദ്ധ്യവും ആയിരുന്നു.<br /><br />കുട്ടികള്‍ക്കു വേണ്ടി കാക്കത്തൊള്ളായിരം ക്യാമ്പുകളെങ്കിലും നെടുമങ്ങാട്ട്‌ സംഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. അതില്‍ പലതും നഗരസഭയുടെ അക്കാദമിക്‌ കൗണ്‍സില്‍ വകയും. അവയിലൊക്കെ പി.എ.ഉത്തമന്‍ ഒപ്പത്തിനൊപ്പം നിന്നു. ക്യാമ്പുകള്‍ നല്‍കുന്ന നൊസ്റ്റാള്‍ജിയയ്ക്കപ്പുറം, കുട്ടികളുടെ പക്ഷത്ത്‌ ഉറച്ചുനിന്നു- ശരിക്കും നിഷ്‌കളങ്കനും നിഷ്‌കാമകര്‍മ്മിയുമായി<br /><br />അങ്ങനെയുള്ള പി.എ.ഉത്തമന്‌ ഒരു സ്മാരകം വേണം.<br /><br />നയാപൈസ ചെലവഴിക്കാതെ ഇക്കാര്യം നടപ്പാക്കാം. നെടുമങ്ങാട്ടെ ടൗണ്‍ ഹാളിന്‌ പി.എ.ഉത്തമന്റെ പേരിടുക; പൊതുജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ തുറന്നുകൊടുക്കുക.(ഗേള്‍സ്‌ സ്കൂള്‍ കോമ്പൗണ്ടിലുള്ള ടൗണ്‍ഹാള്‍ ഏറെക്കാലമായി പൊതുജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ അപ്രാപ്യമാണ്‌).<br /><br />ഇതിനുവേണ്ടി നഗരസഭാ കൗണ്‍സിലിനോട്‌ ശക്തമായി വാദിക്കേണ്ടതും ബോധ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതും (സ്വയം ബോധ്യപ്പെടേണ്ടതും) മേല്‍പ്പടി അക്കാദമിക്‌ കൗണ്‍സില്‍ അംഗങ്ങളുടെയും ഭാരവാഹികളുടെയും ചുമതലയാണെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു.<br /><br />ആയതിനാല്‍, ഒന്നാമതും രണ്ടാമതും മൂന്നാമതും...നൂറാമതുമായി ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ:<br /><br /><br />ടൗണ്‍ഹാളിന്‌ ഉത്തമന്റെ പേരിടണം-- <br />പി.എ.ഉത്തമന്‍ സ്മാരക ടൗണ്‍ഹാള്‍ പൊതുജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ തുറന്നുകൊടുക്കണം.<br /><br />(ഘടികാരം പുറത്തിറക്കിയ 'ഉത്തമസ്‌മരണ' എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നിന്ന്)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-1464980457922121734?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-68605732024131016392009-06-10T00:16:00.000-07:002009-06-10T00:18:42.528-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/Si9eHItWltI/AAAAAAAAAFE/i4tTFzfMesw/s1600-h/uth11.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 247px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/Si9eHItWltI/AAAAAAAAAFE/i4tTFzfMesw/s320/uth11.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345594759401871058" /></a><br /><br /><strong>പി എ ഉത്തമന്‍ </strong><br /><br />(ഒരുകാലത്ത്‌ കേരളക്കരയിലെ ബാല്യകൗമാരങ്ങളുടെ സര്‍ഗ്ഗാത്മക വളര്‍ച്ചയ്‌ക്ക്‌ അടിത്തറ പാകിയത്‌ ആകാശവാണിയുടെ റേഡിയോ ക്ലബ്ബുകളും ബാലലോകം പരിപാടിയുമാണ്‌. ഒരു നാട്ടിന്‍പുറത്തിന്റെ സാംസ്‌കാരിക ചരിത്രത്തില്‍ ഇത്തരം ഔപചാരിക കൂട്ടായ്‌മകള്‍ക്കുള്ള പങ്കിനെ തിരിച്ചറിയുകയാണ്‌ പി എ ഉത്തമന്‍. (ആകാശവാണിയുടെ മറ്റൊരു പരിപാടിയില്‍ ബാലലോകത്തെ അനുസ്‌മരിച്ച്‌ ഉത്തമന്‍ സംസാരിച്ചതില്‍ നിന്ന്‌).<br /><br /><em>ഞായറാഴ്‌ചകള്‍ </em>ഞങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടിയല്ല യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ കാത്തിരുന്നത്‌. ഞങ്ങള്‍ ഞായറാഴ്‌ചകള്‍ക്കുവേണ്ടിയാണ്‌ കാത്തിരുന്നത്‌. 1975-80 കാലഘട്ടത്തില്‍ കൊടിപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്ന ദേശസേവിനി ബാലസമാജം റേഡിയോ ക്ലബ്ബിലെ ഒരു സജീവപ്രവര്‍ത്തകനായിരുന്നു ഞാന്‍. പി എ ഉത്തമന്‍ എന്ന പേരിന്‌ അര്‍ഹനാക്കിത്തീര്‍ത്തതിന്‌ ഈ സമാജവും ഒരു കാരണമായിരുന്നു. എഴുത്തുകാരനെന്ന നിലയില്‍ എന്നെ വലിയവനാക്കിത്തീര്‍ക്കുകയും ഒരു അഭിനേതാവ്‌ എന്ന നിലയില്‍ മാറ്റിത്തീര്‍ക്കുകയും ചെയ്‌തത്‌ ഇതിലൂടെയുള്ള പ്രവര്‍ത്തനം മുഖാന്തരമാണ്‌.<br />ഞങ്ങള്‍ വളരെ കൃത്യമായി പങ്കെടുത്ത്‌ വലിയ വിജയം നേടിയ അനുഭവമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്‌. നെടുമങ്ങാട്ടെ ദേശീയോത്സവം മൂന്നു ക്ഷേത്രങ്ങളെ സമന്വയിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌ നടക്കുന്നത്‌. അക്കാലത്ത്‌ പ്രധാന ഉത്സവദിവസം ഞങ്ങള്‍, കുട്ടികളുടെ നാടകം അരങ്ങേറിയത്‌, സന്തോഷകരമായ ഓര്‍മ്മയാണ്‌. കാരണം അക്കാലത്ത്‌ അങ്ങനെയൊന്ന്‌ സംഘടിപ്പിക്കുക നിസ്സാരമായ കാര്യമായിരുന്നില്ല. ആദ്യമായി ഞാന്‍ വേഷം കെട്ടുന്നത്‌ പതിന്നാലാമത്തെയോ പതിനഞ്ചാമത്തെയോ വയസ്സിലാണ്‌. ഒരു എഴുപത്തിയഞ്ചുകാരനായി ആണ്‌ വേഷമിട്ടത്‌. അതില്‍ സ്‌ത്രീ വേഷം ചെയ്‌തത്‌ അന്നു നാല്‌പതു വയസ്സുള്ള എന്റെ ചേച്ചിയാണ്‌. അന്ന്‌ റേഡിയോ സമാജത്തിനു പുറമെ വനിതാസമാജവും സമന്വയിപ്പിച്ച്‌ വിപുലമായ പരിപാടികള്‍ നടത്തിയിരുന്നു.<br />ഈ ബാലസമാജത്തിന്റെ ഊര്‍ജ്ജം നേടിയെടുത്ത വേറെയും ഒരുപാട്‌ ആള്‍ക്കാരുണ്ട്‌. പലരും ജീവിതത്തിന്റെ പലമേഖലകളിലേയ്‌ക്കും തിരിഞ്ഞുപോയി. എങ്കിലും അന്നത്തെ ഞായറാഴ്‌ചകള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഓണക്കാലം പോലെയായിരുന്നു.<br />നെടുമങ്ങാട്‌ ഗേള്‍സ്‌ ഹൈസ്‌കൂളിലെ ഡ്രോയിംഗ്‌ അധ്യാപകനായിരുന്ന രാമയ്യന്‍ സാറാണ്‌ ബാലസമാജം കൊണ്ടുവരുന്നതില്‍ മുന്‍കൈയെടുത്തു പ്രവര്‍ത്തിച്ചത്‌. ഞങ്ങള്‍ സഹപാഠികളായ കൂട്ടുകാര്‍, കളിക്കൂട്ടുകാര്‍, സമീപസ്ഥരായ മറ്റ്‌ കുട്ടികള്‍ തുടങ്ങി രണ്ടുമൂന്നു കിലോമീറ്റര്‍ ചുറ്റളവില്‍ നിന്നുവരുന്ന എണ്‍പതോളം കുട്ടികള്‍ ബാലസമാജത്തില്‍ പങ്കെടുത്തിരുന്നു. ഇവരെല്ലാം തന്നെ ബാലമാസികകള്‍ അധികം പ്രചാരമില്ലാതിരുന്ന അക്കാലത്ത്‌ വായനയില്‍ തല്‌പരരാകുകയും കഥയെഴുതാനും കവിതയെഴുതാനും ചിത്രം വരയ്‌ക്കാനും അഭിപ്രായങ്ങള്‍ സ്വരൂപിക്കാനും തയ്യാറാകുകയും ചെയ്‌തു.<br />അക്കാലത്ത്‌ വളരെ അപൂര്‍വ്വമായിരുന്ന മാധ്യമമായിരുന്നു റേഡിയോ. കൊടിപ്പുറത്തുള്ള നീലകണ്‌ഠനാശാരിയുടെ വീട്ടിലെ വിശാലമായ ഒരു ചായ്‌പില്‍- ഒരു പത്തായമൊക്കെ വച്ചിരുന്നു അവിടെ- ആ വീട്ടുകാരുടെ റേഡിയോ ഉപയോഗിച്ചു തന്നെയാണ്‌ പരിപാടികള്‍ ആസ്വദിച്ചിരുന്നത്‌. ഒരു റേഡിയോ പരിപാടി കേള്‍ക്കുന്നതിനോ പാട്ടുകേള്‍ക്കുന്നതിനോ മറ്റ്‌ വീടുകളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിയിരുന്ന അക്കാലത്ത്‌ ഇത്രയും കുട്ടികളെ ചേര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ ഒരു ബാലസമാജം രൂപീകരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത്‌ അതിഗംഭീരമായ ഒരനുഭവമായിട്ടാണ്‌ ഇന്ന്‌ അനുഭവപ്പെടുന്നത്‌.<br />ഒരാഴ്‌ച ഞങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുന്ന ബാലലോകം പരിപാടിയുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ അടുത്തയാഴ്‌ച എഴുതിക്കൊണ്ടു വരണം- എല്ലാവരും കൃത്യമായി അത്‌ ചെയ്‌തിരുന്നു. ഈ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ക്രാഡീകരിച്ച്‌ പ്രസിഡന്റ്‌ തയ്യാറാക്കുന്ന റിപ്പോര്‍ട്ടിനൊപ്പം ആകാശവാണിക്ക്‌ അയച്ചുകൊടുത്തിരുന്നു. അടുത്തയാഴ്‌ച റിപ്പോര്‍ട്ടിനൊപ്പം കഥയോ കവിതയോ ചിത്രമോ കിട്ടിയതായി റേഡിയോയിലൂടെ അറിയിക്കുമ്പോള്‍ കുട്ടികള്‍ക്കുണ്ടാകുന്ന സന്തോഷം അളവറ്റതാണ്‌.<br />എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ ബാലചന്ദ്രന്‍ കുഴിവിള ആദ്യമായിട്ട്‌ ഒരു കഥയെഴുതി അയച്ചപ്പോള്‍, ബാലചന്ദ്രന്റെ കഥയും കിട്ടിയതായി റേഡിയോ അമ്മാവന്‍ പറഞ്ഞു. ആ ആവേശമാണ്‌ എന്നെ കഥയെഴുതാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്‌. ബാലചന്ദ്രന്‍ ഇന്നു കഥയെഴുതുന്നില്ല. എങ്കിലും, അതിന്റെ തുടക്കം അങ്ങനെയായിരുന്നു. അന്നു ഞാനെന്റെ കുട്ടിമനസ്സിലെഴുതിയ കഥ. ബാലസമാജം പ്രസിഡന്റ്‌ എന്റെ കഥയെ മാറ്റിമറിച്ചു.<br />ഇന്ന്‌ ആ കഥയെ എന്റെ കഥയായിട്ട ഞാന്‍ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-6860573202413101639?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-70898911335319246592009-06-10T00:07:00.000-07:002009-06-10T00:16:03.823-07:00ഉത്തമസ്‌മരണ പ്രകാശനം ജൂണ്‍ 7, ശ്രീവള്ളി, കൊടിപ്പുറം<br /><br />കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാര്‍ഡു നേടിയ ചാവൊലി എന്ന ഉത്തമന്റെ നോവല്‍ കൊടിപ്പുറം തറവാട്ടിലെ അംഗമെന്ന നിലയില്‍ എന്റെ കൂടി അനുഭവങ്ങളും വാക്കുകളുമാണ്‌ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നത്‌. ഞങ്ങളൊക്കെ ഉത്തമനില്‍ നിന്നും ഇനിയുമധികം രചനകള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. എന്ന്‌ അഭിപ്രായപ്പെട്ടുകൊണ്ടാണ്‌ കവിയായ ശ്രീ. എള്ളുവിള വിശ്വംഭരന്‍ ഘടികാരം മാസികയുടെ എന്ന പി എ ഉത്തമന്‍ പതിപ്പ്‌ പ്രകാശനം ചെയ്യതത്‌.<br />പ്രസ്‌തു ചടങ്ങില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നതിന്‌ പി എ ഉത്തമന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ 2009 ജൂണ്‍ എാഴാം തീയതി എഴുത്തുകാരന്റെ വസതിയായ നെടുമങ്ങാട്‌ ശ്രീവള്ളിയില്‍ ഒത്തുകൂടി. തോരാമഴ ഒന്നറച്ചു നിന്ന ആ വേളയില്‍ ചെറുകഥാകൃത്ത്‌ ശ്രീ നടരാജന്‍ ബോണക്കാട്‌ ഉത്തമസ്‌മരണ എാറ്റുവാങ്ങി. ശ്രീ ബി എസ്‌ രാജീവ്‌ സദസ്സിന്‌ സ്വാഗതവും ശ്രീ വി സി അഭിലാഷ്‌ നന്ദിയും രേഖപ്പെടുത്തി.<br />(ഘടികാരം ഉത്തമസ്‌മരണ. വില. 25.00 വിലാസം. ഘടികാരം, കരുപ്പൂര്‌ പി ഒ, നെടുമങ്ങാട്‌ 695 541)<br />mob:09745275663<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-7089891133531924659?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-44034022154567032962009-04-18T00:36:00.000-07:002009-04-18T01:05:45.870-07:00പി എ ഉത്തമന്റ ചാവൊലി എന്ന നോവലിന്‌ <span style="font-weight:bold;">കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി</span>യുടെ ഈ വര്‍ഷത്തെ നോവല്‍ പുരസ്‌കാരം ലഭിച്ചു.<br />നെടുമങ്ങാടിലും പരിസരങ്ങളിലുമായി ജീവിക്കുന്ന കുറവ സമുദായത്തിന്റെ കഥയാണീ നോവലിലൂടെ യശശരീരനായ പി എ ഉത്തമന്‍ പറയുന്നത്‌. ഒരു സാഹിത്യ സൃഷ്ടി എന്നതിനുപരിയായി ജനതയുടെ ദേശത്തിന്റെ സാമൂഹ്യ ചരിത്‌റം കൂടിയാണീ കൃതി. അന്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്‌റാദേശിക ഭാഷയുടെ ഒരു സംഭരണി ഇതില്‍ എഴുത്തുകാന്‍ നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നു.<br />നെടുമങ്ങാടിന്റെ ചരിത്‌റ വിശേഷങ്ങള്‍ തെരയുമ്പോള്‍ അതിന്റെ ഭാഷാസവിശേഷതകളും കാര്‍ഷിക ചരിത്‌റവും ദേശവികാസപ്പെരുമകളും ചാവൊലിയില്‍ കാണാവുന്നതാണ്‌. നാടന്‍ പാട്ടുകള്‍, നാടന്‍ കഥകള്‍ എന്നിവയ്‌ക്കു പുറമെ ഇതില്‍ ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്ന നാട്ടുമൊഴിക്കൂട്ടം എന്ന പദശേഖരണി ഈ കൃതി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന നാടന്‍ മൊഴികളുടെ അര്‍ത്ഥവിവരണം നല്‍കുന്നു.<br />പി.കെ. രാജശേഖരനാണ്‌ ചാവൊലിക്ക്‌ അവതാരിക എഴുതിയിരിക്കുന്നത്‌. കരുത്തുറ്റ വായനലോകത്തിനു മുന്നില്‍ ചാവൊലി തിയ വായനാനുഭവം നല്‍കുന്നു.<br /><br />തുപ്പെ തുപ്പെ എന്ന അപ്‌റകാശിത നോവലാണ്‌ ഉത്തമന്റെ ഒടുവിലത്തെ രചന<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-4403402215456703296?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-40865809899410824312008-10-23T06:18:00.000-07:002008-10-23T06:31:06.635-07:00<strong>പി. കെ. സുധി </strong><br /><br /><br /><strong>ആ</strong>കാശം കരയുന്നു എന്നത്‌ രേഷ്‌മ എസ്‌.ബി.യുടെ കവിതാ സമാഹാരമാണ്‌. അഞ്ചാം ക്ലാസ്സു വിദ്യാത്ഥിനിയായ രേഷ്‌മയുടെ ഈ സമാഹാരം പ്‌റസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ തിരുവനന്തപുരം പരിധി പബ്ലിക്കേഷന്‍സാണ്‌. (വില 35 രൂപ.). ഇരുപത്തി രണ്ടു കുഞ്ഞു കവിതകളും ദിയാ വി മെര്‍ലിന്‍ കവിയുമായി നടത്തിയ സംഭാഷണവും ഇതിലുണ്ട്‌. കവിതകളെ ആസ്വാദകര്‍ക്കു മുന്നില്‍ അവതരിപ്പിച്ചത്‌ ഫൗസിയാ യൂനൂസ്‌ ആണ്‌.=<br />ശരിയായ വിധത്തിലുള്ള ഗൃഹപാഠങ്ങളിലൂടെ കടന്നു വന്നവയാണീ രചനകളെന്ന്‌ അവയുടെ വായനാ സുഖം ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്നു. കുഞ്ഞു കണ്ണുകളില്‍ വിടരുന്ന വിസ്‌മയങ്ങളും കൗതുകവും സന്താപ സന്തോഷങ്ങളും രചനകളുടെ സവിശേഷതകളാണ്‌.=<br />കാക്ക, കുയില്‍, തത്ത, റോസ, മഴ, കടല്‍, പൂമ്പാറ്റ, മയില്‍..... പരിചിതലോകത്തിലെ വ്യതിരിക്ത കാഴ്‌ചകള്‍. പതിവു പരിമിത വൃത്തത്തില്‍ കാണാത്ത ഭാവനാ സമ്പുഷ്ടതയാണ്‌ കുഞ്ഞുങ്ങളുള്‍പ്പെടെയുള്ള വായനക്കാരെ കാത്തിരിക്കുന്നത്‌. മുതിര്‍ന്നവരുടെ നിരീക്ഷണത്തിന്‌ അന്യമായ അനുഭവാംശങ്ങളാണ്‌ കവിതകളുടെ കാതല്‍.=<br />``മാനത്തു ഞാനില്ല''. എന്ന കവിതയില്‍ കുഞ്ഞാറ്റകളോട്‌്‌ സംസാരിക്കുന്നതിന്നിടയില്‍=<br />``അയ്യോ! ഇല്ല ഞാനൊരിക്കലും=<br />നിന്‍ കൂട്ടുമന്നവും നിന-=<br />ക്കിമ്പം നല്‍കും കാഴ്‌ചയും വേറെയാ '' എന്ന കണ്ടെത്തലില്‍ എത്തുന്നത്‌ കാവ്യാംശ ഗാഢതയുടെ സൂചകമാണ്‌.=<br />ഇതേ കുശലതയാണ്‌=<br />``കാക്കയെ പോലെ കൂടും കെട്ടി+ മുട്ടയിടാനെനിക്കാവില്ല.'' എന്ന്‌്‌്‌്‌ ``കുട്ടിയും കുയിലും എന്ന കവിതയില്‍ കാണുന്നതും.=<br />ഭാവി കാലത്തിലേയ്‌ക്ക്‌ ഉളള കിളിവാതിലുകള്‍ തുറന്നിടാന്‍ അസാധാരണമായ വ്യഗ്‌റതപ്പെടല്‍ കവിതകളില്‍ കാണാവുന്നതാണ്‌.=<br />``ചാരേ വരു സംസാരിക്കാം- പിന്നെ=<br />നിന്റെ ഭാഷ പറഞ്ഞു തരാമോ=<br />നിന്റെ ഭാഷ എനിക്കു തരുമോ?'' (തത്തയോട്‌) =<br />``സൃഷ്ടിച്ചവനെല്ലാം തിളക്കാത്തതെന്തേ?...=<br />നാളെ ഞാന്‍ തിളങ്ങുമോ?=<br />പുഴയിലെ ഓളത്തില്‍ പ്‌റതിഫലിക്കുമോ? (സൃഷ്ടി)= എന്ന ചിന്ത ഭാഷാ സമൃദ്ധവും വിശാലമായ കാവ്യലോകത്തെ ലക്ഷ്യം വയ്‌ക്കുന്ന സ്വപ്‌നത്തെ അനാവരണം ചെയ്യുന്നു.=<br />ആശയ സമ്പുഷ്ടവും കാവ്യചര്യയോട്‌ നീതിപുലര്‍ത്തുന്നതുമായ ആകാശം കരയുന്നു എന്ന കവിതാ സമാഹാരം രചിച്ച രേഷ്‌മ എസ്‌. ബി. നെടുമങ്ങാട്‌ മാണിക്കപുരം സെന്റ്‌ തെരേസാസ്‌ യു.പി.എസ്സില്‍ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സു വിദ്യാര്‍ത്ഥിനിയാണ്‌<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-4086580989941082431?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-35590130320567392812008-06-26T07:10:00.000-07:002008-06-26T08:00:57.355-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SGOnHaTSvmI/AAAAAAAAADU/KrLNr5-M-Tw/s1600-h/po.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SGOnHaTSvmI/AAAAAAAAADU/KrLNr5-M-Tw/s320/po.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5216196539186331234" /></a><br /><br />http://axaram.blogspot.com/<br /><br />http://bonakkad.blogspot.com/<br /><br />http://kilithattu.blogspot.com/<br /><br />http://nedumangad.blogspot.com/<br /><br />http://nedumangadan.blogspot.com/<br /><br />http://msckerala.blogspot.com/<br /><br />http://akkaravila.blogspot.com/<br /><br />http://poraaly.blogspot.com/<br /><br />http://suhruthe.blogspot.com/<br /><br />http://kumarmurukan.blogspot.com/<br /><br />http://karippooru.blogspot.com/<br /><br />http://venjaramood.blogspot.com<br /><br />http://srlal.blogspot.com/<br /><br />http://thettady.tk<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-3559013032056739281?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-70180859587544038802008-06-23T08:09:00.000-07:002008-06-23T08:22:43.137-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SF-_sZp3XVI/AAAAAAAAADM/KFtY_2KuMDI/s1600-h/19062008379.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SF-_sZp3XVI/AAAAAAAAADM/KFtY_2KuMDI/s320/19062008379.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215097663039954258" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SF-_lvyCWWI/AAAAAAAAADE/TlSZS-1364A/s1600-h/19062008381.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SF-_lvyCWWI/AAAAAAAAADE/TlSZS-1364A/s320/19062008381.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215097548720724322" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SF-_eMsHWsI/AAAAAAAAAC8/l1m_VL88k3I/s1600-h/19062008391.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SF-_eMsHWsI/AAAAAAAAAC8/l1m_VL88k3I/s320/19062008391.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215097419041561282" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SF-_HCdAR9I/AAAAAAAAAC0/gi1aMpDO70c/s1600-h/19062008385.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SF-_HCdAR9I/AAAAAAAAAC0/gi1aMpDO70c/s320/19062008385.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215097021156837330" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SF--X7LjrdI/AAAAAAAAACs/YH4SZwD9iFs/s1600-h/19062008377.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SF--X7LjrdI/AAAAAAAAACs/YH4SZwD9iFs/s320/19062008377.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215096211750759890" /></a><br /><br />അദ്ധ്യാപകനും സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകനുമായ ശ്രീ. നെയ്യപ്പിള്ളി അപ്പുക്കുട്ടന്‍<br />നന്ദിയോട് വായനശാലയില്‍ നടത്തിയ ചൂട്ടു കത്തിച്ചുള്ള പ്രതിഷേധം.<br />കൂടുതല്‍ ചിത്രങള്‍<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-7018085958754403880?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-87860498339862583822008-06-23T07:56:00.000-07:002008-06-26T07:31:39.465-07:00ഇക്കഴിഞ്ഞ <em><strong>വായനാ ദിനത്തില്‍ </strong></em>അദ്ധ്യാപകനും സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകനുമായ <br />ശ്രീ. നെയ്യപ്പിള്ളി അപ്പുക്കുട്ടന്‍ പ്രതിഷേധിച്ചു.<br />നന്ദിയോട് വായനശാലയോടുള്ള പന്ചായത്തിന്റെ അവഗണനയോടായിരുന്നു ഈ<br />ഒറ്റയാള്‍ പ്രതിഷേധം <br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/wHaB2SsF6DY&hl=en"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/wHaB2SsF6DY&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-8786049833986258382?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-80539020392456186422008-06-16T01:41:00.000-07:002008-06-19T21:32:43.149-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SFYn0LHkxNI/AAAAAAAAACk/8kX2AKbGdS4/s1600-h/01.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5212397396019168466" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SFYn0LHkxNI/AAAAAAAAACk/8kX2AKbGdS4/s320/01.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />പി. എ. ഉത്തമന്‍ ഇന്നലെ രാവിലെ മരിച്ചു. ശ്വാസകോശാര്‍ബുദമായിരുന്നു അവന്; അവന്റെ സൂക്ഷ്മകോശങ്ങള്‍ക്ക് നശ്വരതയുടെ കോടതി അകാലത്തില്‍, അധാര്‍മ്മികമായി വിധിച്ച ശിക്ഷ.<br /><br />ഇപ്പോള്‍ കിള്ളിയാറിനു മുകളിലെ മഴക്കൂരാപ്പിനുമേലിരുന്ന് അവനും, പതിനഞ്ചുകൊല്ലം മുന്നേ അവിടെയെത്തിയ ഞങ്ങളുടെ ഗുരുനാഥന്‍ വി.പി.ശിവകുമാറും സൊറ പറയുകയാവണം; ആനുകാലികങ്ങളില്‍ അനുനിമിഷം സചിത്രമായി വ്യാപരിക്കുന്ന മലയാള ചെറുകഥയുടെ പേരേടിലൊന്നും കുറിപ്പെടാനിടയില്ലാത്ത ഒരു പാവം കഥയുടെ രണ്ടതിരുകള്‍ പോലെ.<br /><br />1983-84 കാലത്താണ് ഞാന്‍ ഉത്തമനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. കഥയും കവിതയും രാഷ്ട്രീയവും 'അരാജക'മായ ചര്‍ച്ചകളും നിറഞ്ഞ ഞങ്ങളുടെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജ് വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ ഇടക്കിടെ മാത്രം വീശുന്ന ‍അപൂര്‍വ്വശാന്തമായ ഒരു കാറ്റായിരുന്നു അവന്‍. ഞങ്ങള്‍ക്ക് പൊതുവെയുള്ള ദു:ശീലങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്തവന്‍. നഗരഭാഷ തീണ്ടാത്ത, മുണ്ടുടുത്ത, വിടര്‍ന്ന കണ്ണും ചിരിയുമുള്ള, മെലിഞ്ഞ ഒരു നെടുമങ്ങാടന്‍. മിക്കപ്പോഴും അവന്റെ പുതിയ കഥയുടെ കയ്യെഴുത്തുപ്രതിയുണ്ടാവും കയ്യില്‍. അവ ഏറ്റവും ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ വായിച്ചിരുന്നത് കഥാകാരന്‍ വി. വിനയകുമാറാണ്.<br /><br />ഞങ്ങളുടെ കിറുക്കുകള്‍ കഥയും കവിതയും കടന്ന് പ്രത്യയശാസ്ത്രം,ലഹരിപരീക്ഷണം,സമാന്തര പ്രസിദ്ധീകരണം,യാത്രകള്‍ എന്നിവയിലേക്കെല്ലാം പടര്‍ന്ന വര്‍ഷങ്ങളിലും ഉത്തമന്‍ കൊടിപ്പുറം എന്ന തന്റെ കൊച്ചുനാട്ടുമ്പുറത്തിരുന്ന് തുടര്‍ച്ചയായി കഥയെഴുതി. വീട്ടുതൊടിയില്‍ നിന്നു കിട്ടിയ കിളിത്തൂവലോ മഞ്ചാടിയോ കീശയില്‍ത്തിരുകി കൂട്ടുകാര്‍ക്ക് കാട്ടിക്കൊടുക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവന്‍ തന്റെ കഥകളുമായി യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജിന്റെ ബഹളമൊഴിഞ്ഞ അന്തിമൂലകളില്‍ ഞങ്ങളെത്തേടി വന്നു. അവയില്‍ പലതും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് യുവ എഴുത്തുകാര്‍ക്ക് അല്‍പ്പം ഇടം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന കഥ മാസികയിലും ചില സമാന്തരപ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലുമാണ്.<br /><br />1988ല്‍ ഉത്തമന്റെ ആദ്യകഥസമാഹാരം, സുന്ദരപുരുഷന്മാര്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ കലായയക്കൂട്ടം ഒരു 'പക്ഷിക്കൂട്ട'മായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അഞ്ചാറുകൊല്ലത്തെ കിറുക്കുകളുടെയും അന്വേഷണങ്ങളുടെയും സ്വാഭാവികപരിണതിയായിരുന്നു 'പക്ഷിക്കൂട്ടം' മാസിക. ആവേശപൂര്‍വം അതിന്റെ ആദ്യലക്കം ഞങ്ങള്‍ സങ്കല്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് സുന്ദരപുരുഷന്മാര്‍ പുറത്തിറങ്ങുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലൊരാളുടെ ആദ്യത്തെ സാഹിത്യപുസ്തകമാണ്. അതുകൊണ്ട് ആദ്യലക്കത്തിലെ പുസ്തകറിവ്യു സുന്ദരപുരുഷന്മാരെ കുറിച്ചായിരിക്കണം. ഞങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചു. പത്രാധിപസമിതിയംഗങ്ങള്‍ (വി. വിനയകുമാര്‍, വാള്‍ട്ടര്‍ ഡിക്രൂസ്, എ. എന്‍. അജിത്ത്, ഞാന്‍) മാസികയിലെഴുതരുത് എന്നു തീരുമാനിച്ചിരുന്നതിനാല്‍ മറ്റൊരു ചങ്ങാതിയെ ആ പണി ഏല്‍പ്പിച്ചു. അവന്‍ ഷെയ്ത്താന്‍ എന്ന തൂലികാനാമത്തിലാണ് അതെഴുതിയത്. പൊതുവേ ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരുപാട് അതിവാദങ്ങളുടെ കാലമായിരുന്നു അത്. 'ഷെയ്ത്താന്‍' ആകട്ടെ അത്യതിവാദിയും. അവന്‍ ഉത്തമന്റെ കഥകളെക്കാള്‍ 'കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍' ശ്രമിച്ചത് ഞങ്ങളുടെ അദ്ധ്യാപകനും കഥാകാരനുമായ വി. പി. ശിവകുമാര്‍ സുന്ദരപുരുഷന്മാ‍ര്‍‍ക്കെഴുതിയ അവതാരികയെയാണ്. ഒരു ഹരിജന്‍സാഹിത്യകാരന്‍ (ദളിത് എന്നപരികല്‍പ്പന അന്ന് പ്രചാരത്തിലില്ല) തന്റേതായ സ്വത്വം കണ്ടത്തേണ്ടതുണ്ടെന്ന ശിവകുമാറിന്റെ അഭിപ്രായം, കഥാകൃത്തിനെ അപമാനിക്കലായി ആ അവലോകനത്തില്‍ വിലയിരുത്തപ്പെട്ടു. ആധുനികതയോടും അതിന്റെ അക്കാലഗോപുരങ്ങളോടുമുള്ള 'ഷെയ്ത്താ'ന്റെ ആശങ്കകള്‍ക്കുള്ളില്‍ വ്യക്ത്യധിക്ഷേപത്തിന്റെ മുള്‍മുനകളുണ്ടായിരുന്നത് ഞങ്ങളുടെ അന്നത്തെ ഋജുവായ ധാര്‍മികാവേശത്തിന് കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ഉത്തമന്റെ <em>'ഒരു ഹരിജന്‍ സാഹിത്യകാരന്റെ നിവേദനം'</em> എന്ന കഥയിലെ ഒരു ഭാഗം ഹൈലൈറ്റായി ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍, എഡിറ്റര്‍മാര്‍ മുള്ളില്‍ മുളകുപുരട്ടുകയും ചെയ്തു.<br /><br />തുടര്‍ന്ന് ശിവകുമാര്‍സാര്‍ ഞങ്ങളെയാകെ സൌഹൃദത്തിന്റെ ഡയറിയില്‍ നിന്ന് കീറിക്കളഞ്ഞതും ആണ്ടുകള്‍ക്കുശേഷം അദ്ദേഹം ഞങ്ങളോടു പൊറുത്തതും ഞങ്ങളുടെ കൌമാരത്തിനു മനസ്സിലാകാതെപോയ 'കീഴാളരചന' എന്ന സങ്കല്പനത്തിലെ 'ശരി'യും സാറിന്റെ മരണശേഷം ദീര്‍ഘമായ ഒരു ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പില്‍ ഞാനെഴുതി. ആ ഏറ്റുപറച്ചില്‍ എന്നെ ഒരുപാട് ആശ്വസിപ്പിച്ചു; പഴയ പക്ഷിക്കൂട്ടത്തെയും. പക്ഷേ ഉത്തമന്റെ ധര്‍മ്മസങ്കടം ഞങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നോ?<br /><br />പക്ഷിക്കൂട്ടം പലവഴി പൊങ്ങിയും താണും പറന്നുപോയി. ഉത്തമന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥനായി. വലിയ സാഹിതീയശസ്സൊന്നും തേടിയെത്താതിരുന്നപ്പോഴും, ഞങ്ങളില്‍ പലരും എഴുത്തു നിര്‍ത്തുകയോ മാറ്റിവയ്ക്കുകയോ ചെയ്തപ്പോഴും അവന്‍ കഥയെഴുതി. കൊടിപ്പുറത്തെ തന്റെ കുടുസ്സുവീടിലെ പ്രാരബ്ധ്ങ്ങള്‍ക്കിടയിലും തിരുവല്ലയിലെ പഞ്ചസാരമില്ലിലും ബിവറേജസ് കോര്‍പ്പറേഷന്‍ കൌണ്ടറുകളിലുമായി തിരക്കിട്ടു പണിയെടുക്കുമ്പോഴും അര്‍ബുദക്കട്ടിലില്‍ മരണത്തിലേക്ക് യാത്രതിരിക്കുന്ന തിടുക്കത്തിനിടയിലും അവന്‍ തന്റെ കഥാലോകം നിധിപോലെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു. മൂന്നു കഥാസമാഹാരങ്ങള്‍; 1999 ല്‍ എഴുതിത്തുടങ്ങി നിരവധി മാറ്റെഴുത്തുകളിലൂടെ 2007 വരെ നീണ്ട നെടുമങ്ങാട്ടെ കീഴാളജീവിതത്തിന്റെ ഇതിഹാസം - ചാവൊലി; തിരുവല്ലയിലെ പഞ്ചസാരമില്ലും പരിസരവും പശ്ചാത്തലമാക്കി മരണത്തിനു തൊട്ടുമുന്‍പ് മകന്റെ കൈപ്പടയില്‍ പൂര്‍ത്തീകരിച്ച നോവല്‍ - തുപ്പേ... തുപ്പേ...<br /><br />കൃത്യമായ ഇടവേളകളില്‍ ഉത്തമന്‍ തിരുവനന്തപുരത്തെ ഞങ്ങളുടെ മടകളില്‍ എത്തും; പഴയ അതേ നാടന്‍ ചിരിയോടെ. വലിയും കുടിയും തര്‍ക്കവും കിറുക്കും തിമര്‍ക്കുന്ന ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരുകവിള്‍ പുകയൂതാതെ, ഒരു തുള്ളി കള്ളുകുടിക്കാതെ, നഷ്ടങ്ങളെയോ മുറിവുകളെയോ കുറിച്ചു പരാതി മുരളാതെ ഇരിക്കും.ഒറ്റയ്ക്ക് ഒഴിഞ്ഞുകിട്ടുമ്പോളോ ഫോണിലോ അവന്റെ പുതിയ കഥാസമാഹാരത്തെക്കുറിച്ച് അല്ലെങ്കില്‍ എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കുന്ന് എന്ന നോവലിനെ കുറിച്ച് പറയും. നെടുമങ്ങാടിന്റെ മണ്ണും മഴയും മൊഴിയും വെയിലുമെല്ലാം ആഴത്തിലും സൂക്ഷ്മത്തിലും വായിച്ചുകൊണ്ട് അവന്‍ എഴുതിത്തുടങ്ങിയ പുരാവൃത്തമാണ് കുന്ന്. അത് അവന്റെ രക്തവും മാംസവുമായിരുന്നു. നാടുതെണ്ടിയായ എന്നെത്തേടി കഴിഞ്ഞ നാലഞ്ചാണ്ടുകള്‍ക്കിടയില്‍ വന്ന അവന്റെ ഫോണ്‍ വിളികളില്‍ എഴുതിയും തിരുത്തിയും തീരാത്ത കുന്നിന്റെ നിലവിളി മുഴങ്ങിനിന്നിരുന്നു. പക്ഷെ അതിന്റെ കയ്യെഴുത്തുപ്രതികളൊന്നും ഞാന്‍ വായിച്ചില്ല. വിനയനും ഉത്തമന്റെ പല നെടുമങ്ങാടന്‍ കൂട്ടുകാരും വായിച്ചു. ഈ കുറിപ്പെഴുതും മുന്‍പ് ഞാന്‍, 'തെറ്റാടി' എന്ന ചെറുമാസിക നടത്തുന്ന ഉദയനെ ഫോണില്‍ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു‌:<br /><br />"കുന്ന്, ചാവൊലിയായി മാറിയതെങ്ങനെയാണുദയാ?"<br /><br />നെടുമങ്ങാട്ടു നിന്ന് തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് ശാന്തമായി വീശുന്ന മറ്റൊരു കാറ്റുപോലെ ഉദയന്‍ പറഞ്ഞു:<br /><br />"ഉത്തമണ്ണന്‍ എന്നെക്കൊണ്ട് ഒരുപാടു ഭാഗം വായിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ ചാവൊലിയായി മാറിയതെപ്പോഴെന്ന് എനിക്ക് ഓര്‍മ്മയില്ല."<br /><br />രണ്ടാഴ്ചമുന്‍പ് നെടുമങ്ങാട് ടൌണിലെ ഒരു ട്യൂട്ടോറിയല്‍ തുറസ്സില്‍ ചാവൊലിയെക്കുറിച്ച് ഒരു സംവാദം സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു; എഴുത്തും മണ്ണും പ്രാണനായി കരുതുന്ന നെടുമങ്ങാട്ടെ ഒരുകൂട്ടം ചെറുപ്പക്കാരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍. അര്‍ബുദം അവസാനരംഗമാടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഉടലുമായി ഉത്തമന്‍ വന്നു. മുന്നിലെ ബെഞ്ചു നീക്കി അവന്റെ കാലിന് താങ്ങുനല്‍കുന്നതിനിടയില്‍ ഞാന്‍ ആ കാലുകളില്‍ തൊട്ടു. അപ്പോള്‍ ഞങ്ങളിരുവരും ഏതോ പഴയ തമാശപറയുകയായിരുന്നതിനാല്‍ ഞാന്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ചെയ്യുന്നതെന്തെന്ന് അവന്‍ കണ്ടുകാണില്ല. സ്വന്തം മണ്ണില്‍ ഉറപ്പിച്ച് ചവുട്ടി നടന്ന ആ കാലുകളുടെ ചൂട് ഞാന്‍ രഹസ്യമായി നെറ്റിയില്‍ ഒപ്പിയെടുത്തു. ഇനിയൊരിക്കല്‍ പറ്റിയെന്നു വരില്ല. ആര്‍.സി.സിയിലെ കവി ശാന്തന്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു, ഇനി അധികനാളുകളുണ്ടാവില്ലെന്ന്. രോഗവും റേഡിയേഷനും തളര്‍ത്തിയ ആ ഉടലിലിരുന്ന് ചാവൊലിയിലെ നീലമ്പിയും വെളുത്തയും കൊച്ചേമ്പിയും തേയിയുമെല്ലാം നൊമ്പലത്തോടെ, പക്ഷേ ഊറ്റത്തോടെ, ചിരിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.<br /><br />ട്യൂട്ടോറിയലിലെ മരബഞ്ചിലിരിക്കുമ്പോള്‍ ഉദയന്‍ ‍എന്നോടു സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു, മാസങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് നടന്ന ചാവൊലിയുടെ പ്രകാശനവേളയില്‍ പഴയ പക്ഷിക്കൂട്ടം സംഭവം തനിക്കുണ്ടാക്കിയ ധര്‍മ്മസങ്കടത്തെക്കുറിച്ച് ഉത്തമന്‍ ‍മനസ്സു തുറന്ന കാര്യം . നോവലിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങള്‍ വായിക്കലും അതിലെ നെടുമങ്ങാടന്‍ വാമൊഴിച്ചൂരിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചര്‍ച്ചയും നടക്കെ എന്റെ ചിന്ത മുഴുവനും ഉദയന്‍ പറഞ്ഞ ആ ധര്‍മ്മസങ്കടത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. ശിവകുമാര്‍ സാറിന് ഞങ്ങളോടുള്ള അതൃപ്തി അവനിലേക്കും പടര്‍ന്നിരുന്നു. പക്ഷെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് തിരികെക്കിട്ടിയ ആ വലിയ സൌഹൃദം അവന് വീണ്ടെടുക്കാനാവും മുന്‍പ് ഞങ്ങളുടെ അധ്യാപകന്‍ കടന്നു പോയി. നെടുമങ്ങാട്ടെ ആ സ്നേഹസദസ്സിനു മുന്നില്‍ വെച്ച് ഞാന്‍ അവനോടു പറഞ്ഞു:<br /><br />"നമ്മള്‍ ഉണ്ടാക്കിയ മുറിവുകള്‍ ഇന്നോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ സ്നേഹംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞതാണ് ഉത്തമാ.. നീ ക്ഷമിക്കണം"<br /><br />അവന്‍ ഒരു കാരണവച്ചിരിയോടെ തലകുലുക്കി. എന്നിട്ട് എന്റെ പഴയ ശിവകുമാര്‍സ്മരണ ഓര്‍ത്തെടുത്തു.<br /><br />"നീയന്ന് ദേശാഭിമാനിയിലെഴുതിയതെല്ലാം ഞാന്‍ വായിച്ചതല്ലേ"<br /><br />അതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഒടുവിലത്തെ കൂടിക്കാഴ്ച. ഒരു ടാറ്റാ സുമോയില്‍ കൂട്ടുകാര്‍ എടുത്തിരുത്തിയ അവന്‍, കുഞ്ഞുമക്കളോടും കൂട്ടുകാരിയോടും വിടര്‍ന്ന പഴയ ചിരിയോടുമൊപ്പം കൊടിപ്പുറത്തേക്കു മടങ്ങി; ഇന്നലെ മരണത്തിന്റെ നിത്യതയിലേക്കും.<br /><br />ഉത്തമാ, ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ സങ്കല്‍പ്പിക്കട്ടെ;<br />ജൂണിലെ മഴക്കൂരാപ്പിനു മേല്‍ കസേരയിട്ട് അഭിമുഖമിരിക്കുന്ന നിന്നെയും ശിവകുമാര്‍സാറിനെയും. നീ ചാവൊലി തുറന്ന് വായിക്കുന്നു.<br /><br />വെളുത്ത ചെല്ല് മ്പം നെല്ലിനോട് കിണ്ണാണം ചൊല്ലണ്.<br />"ങ്ങള്, ആരോടാണപ്പാ തമതാരം?"<br />"ഈത്തുങ്ങളോട് "<br />"അയിന് കാതൊണ്ടാ കേപ്പാന്‍, നാവൊണ്ടാ ചൊല്ലാന്‍?"<br />"പുല്ലും പൂച്ചെടീം അതിന്റ തങ്കടം പറ്യേം. കിളീം കീടോം അതിന്റ വെസ്മം പറ്യേം. മ്മക്ക് കേപ്പാന്‍ കാതും അറ്യാന്‍ അലിയണ മനതും ബേണം."<br />"ങ്ങള് പറീം നെല്ലെന്തെരാണ് പറയണത്?"<br />നെഞ്ചീപ്പറ്റി നിക്കണ നെല്ലിന തടവി നീലമ്പി ചിരിച്ച്; മനത്തെളിച്ചത്തോട.<br />"അയിന് വയറ്റിലൊണ്ട്."<br />"അയിന് മാത്തറം?"<br />"അയിനും അയിനും അയിനും."<br />നെല്ലേള്‍ ചിരിച്ചു; അടക്കാന്‍ വയ്യാത.<br /><br />നിങ്ങളിരുവരുടെയും നേര്‍മ്മയുള്ള കാലുകള്‍ക്കടിയില്‍നിന്ന്, കോള്‍കൊണ്ട കൂരാപ്പില്‍ നിന്ന് ഇക്കൊല്ലത്തെ പുതുമഴ തുടങ്ങുന്നു; കണ്ണീരായ് ചിരിച്ചൊഴുകുന്നു; താഴെ കിള്ളിയാറിന്റെ രണ്ടറ്റങ്ങളിലേക്കും- ഒന്ന് കൊടിപ്പുറത്തെ നിന്റെ വീടിനരികിലെ തെളിഞ്ഞ ആറ്. മറ്റൊന്ന് ഇപ്പോഴാരും താമസമില്ലാത്ത ശിവകുമാര്‍ സാറിന്റെ മരുതുങ്കുഴിയിലെ വീട്ടിനു പിന്നിലെ അഴുക്കുചാല്‍<br /><br /> അന്‍വര്‍ അലി (സമകാലിക മലയാളം 20.06.2008)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-8053902039245618642?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-18609421839050110312008-06-12T07:23:00.000-07:002008-06-12T07:24:34.369-07:00<p>സ്വാതന്ത്ര്യസമര ശതവാര്‍ഷിക സ്മാരക ഗ്രന്ഥശാല, നെടുമങ്ങാട്‌. ഇത്‌ ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഗ്രന്ഥാലയം. 1857ലെ ഒന്നാം സ്വാതന്ത്ര്യസമര മുന്നേറ്റത്തിന്റെ തിളങ്ങുന്ന ഓര്‍മയ്ക്ക്‌ ഞങ്ങളുടെ മുന്‍തലമുറ നാടിനു സമര്‍പ്പിച്ച സ്വപ്നാഭമായ ഒരു സ്മാരകവും കൂടിയാണിത്‌. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം-2007ല്‍- കേരളത്തിന്റെ അമ്പതാണ്ട്‌ ആഘോഷങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഈ ലൈബ്രറിയുടെ സുവര്‍ണ്ണ ജൂബിലിക്കാലവും കടന്നുപോയി- ആരോരുമറിയാതെ; വായിക്കാന്‍ മറന്ന ഒരു പുസ്തകം പോലെ... </p><p>-d</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-1860942183905011031?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-77051546814675741392008-06-12T07:15:00.000-07:002008-06-12T07:22:40.881-07:00<p><strong><span style="color:#990000;"><span style="font-size:180%;">(</span><span style="font-size:130%;">(</span>(<span style="font-size:85%;">( </span></span><span style="font-size:78%;"><span style="color:#990000;">(</span> <span style="font-size:180%;color:#ff0000;">ഷാ</span><span style="color:#990000;"> ) </span></span><span style="font-size:85%;"><span style="color:#990000;">) <span style="font-size:100%;">)</span> <span style="font-size:130%;">)</span> <span style="font-size:180%;">)</span></span></span></strong></p><p><span style="color:#66cccc;"><strong><em>കു</em></strong></span>തൂഹലങ്ങളില്‍ മുഴക്കമുള്ള ആ ശബ്ദം. ജ്വലിക്കുന്ന ചടുല നേത്രങ്ങള്‍. ഒരൊറ്റ മുണ്ട്‌. ഒരൊറ്റപ്പേര്‌- ഷാ. നെടുമങ്ങാട്ടുകാര്‍ ഇദ്ദേഹത്തെ ഷാ ആശാന്‍ എന്നു വിളിച്ചു. ആദ്യ കാഴ്ചയില്‍ ഒരു ഋഷിഭാവം. സാള്‍ട്ടും പെപ്പറും എന്നു പറയുന്നതുപോലെ,നരപടര്‍ന്ന് ഇടതൂര്‍ന്ന താടിയും തീക്ഷ്ണ നേത്രങ്ങളുമായി ഷാ ആശാന്‍ അംബാസിഡര്‍ കാറിന്റെ പിന്‍സീറ്റിലിരുന്ന് വെള്ളിയാഴ്ചകളില്‍ ഘനഗംഭീരമായി സിനിമാ പരസ്യങ്ങളുടെ അനൗണ്‍സ്‌മന്റ്‌ നടത്തുന്നത്‌...അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരസ്യഫലകങ്ങള്‍ക്കു ചുവടെയുള്ള PRAVDA എന്ന അടയാളപ്പെടുത്തല്‍...</p><p>ഒരു പതിറ്റാണ്ടു മുമ്പാണ്‌. ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനു വേണ്ടി ഷാ ആശാന്റെ ഒരു ജീവിതക്കുറിപ്പെഴുതാന്‍ അദ്ദേഹത്തെ തിരഞ്ഞിറങ്ങിയതാണ്‌. ആരോ പറഞ്ഞറിഞ്ഞു: ഷാ ആശാന്‍... </p><p>മദ്യഗന്ധമുള്ള ഒരു ഇടവഴി നെടുമങ്ങാടിന്റെ ഭൂപടത്തില്‍ നിന്നപ്രത്യക്ഷമായ കാര്യം ഒരു നടുക്കത്തോടെ അപ്പോഴാണറിഞ്ഞത്‌...</p><p></p><p>(അവസാനിക്കുന്നില്ല)</p>-d<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-7705154681467574139?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-70513537630070842972008-06-12T05:55:00.000-07:002008-06-12T07:46:09.956-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SFEjmG8wiyI/AAAAAAAAACc/8VBnJn6R8Jc/s1600-h/04.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5210985381451828002" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SFEjmG8wiyI/AAAAAAAAACc/8VBnJn6R8Jc/s320/04.jpg" border="0" /></a> <em>2008 മേയ് 25 ഞായറാഴ്ച നെടുമങാട്ടു നടന്ന</em> <span style="color:#ff0000;">ചാവൊലി</span><em> നോവല്‍ ചര്‍ച്ചയില്‍ നിന്ന്. ശ്രീ. പി എ ഉത്തമന്‍ അവസാനമായി പങ്കെടുത്ത ചടങ്ങ്‌ ഇതായിരുന്നു.<br /><br /></em><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SFEeOVMX6wI/AAAAAAAAACM/UOwpCRC1Ik8/s1600-h/03.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5210979475400420098" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SFEeOVMX6wI/AAAAAAAAACM/UOwpCRC1Ik8/s320/03.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SFEdQApMf9I/AAAAAAAAACE/Z2NU-MyA1nw/s1600-h/02.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5210978404732272594" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SFEdQApMf9I/AAAAAAAAACE/Z2NU-MyA1nw/s320/02.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-7051353763007084297?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-41839250172312271042008-06-11T21:42:00.002-07:002008-06-11T21:44:41.269-07:00നെടുമങ്ങാട്‌ മുന്‍സിപ്പല്‍ കൗണ്‍സില്‍ ഹാളില്‍ 10.06.08 ന്‌ 4 മണിക്ക്‌ മുന്‍സിപ്പല്‍ ചെയര്‍മാന്‍ കൊല്ലങ്കാവ്‌ ചന്ദ്‌റന്റെ അധ്യക്ഷതയില്‍ പി എ ഉത്തമന്‍ അനുശോചന യോഗം നടന്നു. ജയചന്ദ്‌റന്‍ അനുശോചന പ്‌റമേയം അവതരിപ്പിച്ചു. നെടുമങ്ങാടിന്റെ സമ്പത്ത്‌ എന്ന നിലയില്‍ ഉത്തമന്‍ വളരുകയായിരുന്നു. ഈ മരണം കേരള സമൂഹത്തിനാകെ നഷ്ടമാണെന്ന്‌ ചെയര്‍മാന്‍ അനുസ്‌മരിച്ചു.<br /><br /> തുടര്‍ന്നു സംസാരിച്ച കുരീപ്പുഴ ശ്‌റീകുമാര്‍ ഉത്തമന്‍ ഈ മുന്‍സിപ്പല്‍ ലൈബ്‌റയില്‍ നിന്നാണ്‌ വായന ആരംഭിച്ചതെന്ന്‌ പറഞ്ഞു. ചാവൊലി എന്ന നോവലിലൂടെ ഉത്തമന്‍ മലയാളത്തില്‍ തന്റെ സ്ഥാനവും തിരുവനന്തപുരം ഭാഷയേയും രേഖപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു. പൊതു മലയാളത്തിന്‌ പരിചയമല്ലാത്ത വാക്കുകളെയാണ്‌ അദ്ദേഹം അതില്‍ സംഭരിച്ചത്‌.<br /><br /> ശാസ്‌ത്‌റ സാഹിത്യപരിഷത്ത്‌ പ്‌റവര്‍ത്തകനും മുന്‍സിപ്പല്‍ വികസന സമിതി കണ്‍വീനറുമായിരുന്ന വിജയകുമാര്‍ സമ്പൂര്‍ണ്ണ സാക്ഷരതായജ്ഞം, ജനകീയാസൂത്‌റണം എന്നീ ജനകീയ പ്‌റവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ ഉത്തമന്റ പങ്കാളിത്തം അനുസ്‌മരിച്ചു.<br /><br /> ഉഴമലയ്‌ക്കല്‍ മൈതീന്‍, ഇരിഞ്ചയം രവി, സുരേന്ദ്‌റന്‍, ശ്‌റീധരന്‍ പിള്ള, ശാസ്‌ത്‌റ സാഹിത്യപരിഷത്ത്‌ പ്‌റവര്‍ത്തകര്‍, മലയാളഒ സമിതി പ്‌റവര്‍ത്തകരും ഉത്തമന്‌ ആദരാഞ്‌ജലികള്‍ അര്‍പ്പിച്ചു.<br /><br /> വിദ്യാഭ്യാസകാര്യ സ്‌റ്റാന്‍ഡിംഗ്‌ കമ്മിറ്റി ചെയര്‍മാന്‍ എസ്‌.എസ്‌. ബിജു ചടങ്ങിനു നന്ദിരേഖപ്പെടുത്തി<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-4183925017231227104?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-82870008436496609952008-06-11T21:42:00.001-07:002008-06-11T21:42:36.826-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-8287000843649660995?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-75274671817302968232008-05-23T08:28:00.000-07:002008-05-23T08:36:36.948-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SDbjlOpRq7I/AAAAAAAAAB8/ZNTa5VjwUf4/s1600-h/1111.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5203596648199072690" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SDbjlOpRq7I/AAAAAAAAAB8/ZNTa5VjwUf4/s320/1111.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><p><br /><span style="font-size:130%;"><strong>പി ഏ ഉത്തമന്റെ നോവല്‍ </strong></span></p><p><span style="font-size:130%;"><strong><em><span style="color:#ff0000;">"<span style="font-size:180%;">ചാവൊലി</span>"</span></em> വായനയും ചര്‍ച്ചയും. </strong></span></p><span style="font-size:130%;"><strong><p><br />2008 മേയ് 25 ഞായറാഴ്ച 3 മണിക്ക് </p><p><br />നെടുമങ്ങാട് പ്രസ്സ്ക്ലബ്ബില്‍ </p><p><br />(ചന്തമുക്കിലുള്ള മുനിസിപ്പല്‍ ഷോപ്പിങ് കോംപ്ലക്സില്‍) </p><p><br />സി അനൂപ്, എം ചന്ദ്രപ്രകാശ് ,ചായം ഷിബു എന്നിവര്‍ പങ്കെടുക്കും.</p><p></strong></span></p><br /><p><span style="font-size:130%;"><strong><br />ശ്രീ. പി എ ഉത്തമന്‍ ഈ ചടങ്ങില്‍ പങ്കെടുക്കും .<br /><br /></strong></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-7527467181730296823?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-16926413181686191472008-03-27T01:07:00.000-07:002008-05-05T05:42:43.622-07:00<span style="color:#330000;">ജീവന്റെ വിളുമ്പ്‌</span><br /><br /><span style="color:#ffcccc;">പി. കെ. സുധി </span><br />ഡി.സി. ബുക്‌സ്‌ കോട്ടയം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പി.എ. ഉത്തമന്റെ ചാവൊലിയുടെ ആസ്വാദനം. നെടുമങ്ങാടിന്റെ പരിസരങ്ങളിലെ അദ്ധ്വാനിച്ച കുറവസമുദായത്തിന്റെ വികാസ ചരിത്രവുമാകുന്നു ഈ രചന. അന്യമായ പ്രാദേശിക ഭാഷാശേഖരണി കൂടിയാവുന്നു ഈ ആഖ്യായിക.<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SB7-zCM6MeI/AAAAAAAAABs/oBTwFFtj2CI/s1600-h/pa+uthaman.jpg"></a><br />കാലചക്രഭ്രമണത്തില്‍ സംസ്‌കൃതികള്‍ അനവധിയാണ്‌ മണ്ണിലാണ്ടുപോയത്‌. മണ്ണിലും മനസ്സുകളിലും നവസാഹചര്യങ്ങളില്‍ നടക്കുന്ന ഉത്‌ഖനനങ്ങള്‍ അവയെ പിന്നെയും നമുക്കു മുന്നില്‍ എടുത്തു വയ്‌ക്കുന്നു. പി.എ. ഉത്തമന്‍ ഓര്‍മ്മകളില്‍ ചികഞ്ഞ്‌ ചികഞ്ഞ്‌ എടുത്ത ചാവൊലി എന്ന നോവല്‍, സാഹിത്യ കൃതിയെന്നതിനുപരിയായി ജനതയുടെ, ദേശത്തിന്റെ സാമൂഹ്യ ചരിത്രവാഹിയായി മാറുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. ഒരു സമുദായത്തിന്റെ ചരിത്രവും സാമൂഹ്യചര്യകളും നൂലഴിച്ചു പരിശോധിക്കുന്നതിനാല്‍ സാമൂഹ്യശാസ്‌ത്രപരമായും ഈ രചന പ്രധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നു. നെടുമങ്ങാടിന്റെ ഭാഷാചരിത്രവും കൃഷിവിശേഷങ്ങളും ദേശവികാസപ്പെരുക്കങ്ങളും തെരയുമ്പോള്‍, ചാവൊലിയും അതിലെ വസ്‌തുകളും കുറച്ചല്ലാത്ത യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളുടെ നേരൊപ്പ്‌ അനേ്വഷകര്‍ക്കു മുന്നില്‍ തെളിച്ചിടും. കാര്‍ഷികസംസ്‌കാരവും അനുബന്ധമായി നിലനിന്നിരുന്ന സാമൂഹ്യാവസ്ഥകളും കൈമോശം വന്ന മലയാളിക്ക്‌ മറഞ്ഞുപോയ തലമുറകളുടെ ജീവിതത്തെ കുറിക്കുന്ന നേരടയാളമായി ചാവൊലി എന്ന നോവല്‍ മാറുന്നു.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">ദേശചരിത്രം മാത്രമാവുന്നില്ല</span>.<br />നെടുമങ്ങാടിന്റെ മാത്രമായ ചിത്രമായി ഈ കൃതി ചെറുസ്ഥലിയില്‍ ചുരുങ്ങിയൊതുങ്ങുന്നില്ല. കുറവ സമുദായത്തില്‍ പ്രാദേശിക പ്രതേ്യകതകളുടെ കഥ പറയുന്ന ഒരു ദളിത്‌ കൃതിയായി അതു കള്ളിയൊതുക്കപ്പെടുന്നില്ല. മറിച്ച്‌ മണ്ണിനെ തോറ്റിയെടുക്കുകയും എന്നാലോ അതിന്റെ ഉടമാവകാശത്തെ കുറിച്ച്‌ ധാരണയില്ലാതെ പോകുകയും കാലാന്തരത്തില്‍ തെരുവോരത്തിലെത്തുകയും ചെയ്‌ത നാനാദേശങ്ങളിലെ മാനവരുടെ കഥ കൂടിയാണീ നോവല്‍. ആദിവാസികള്‍ മണ്ണിന്റ ഉടമാവകാശവും ഉറവയും തേടിയിറങ്ങുന്ന ഈ കാലത്ത്‌ ഉത്തമന്റെ `തേയി' എന്ന കഥാപാത്രം സമകാലിക കേരളചരിത്രത്തില്‍ അനേകായിരം പൊരുതുന്ന സ്‌ത്രീ പുരുഷ പടയാളികളെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു.<br /><span style="color:#ff6600;">വിശേഷങ്ങള്‍</span><br />``ഒരു തുള്ളിവെള്ളമല്ല ഒരാറ്‌.... ഒരു തുള്ളിവെള്ളത്തില്‍ ഒരാറുണ്ട്‌‌''. നേര്‍പ്രകൃതിയെ കാണിച്ചു തരുന്ന കണ്ടെത്തലുകള്‍ വായനയില്‍ തെളിയുന്നു. പാണ്ടിക്ക്‌ കൂട്ടുപോണ ബാല്യകൗതുകം, മന്ത്രവാദപ്പെരുമകള്‍, ആത്തറ കൊടുതികള്‍, വെളിച്ചപ്പെട്ട്‌ ആകാശത്തോളം ഉയര്‍ന്നു പൊന്തുന്ന തുള്ളല്‍ക്കാര്‍, മുയലായും ചെന്നായായും തീപ്പന്തങ്ങളായും മറയുന്ന ദൈവവരവുകള്‍. നെടുമങ്ങാട്‌ ഓട്ടമഹോത്സവത്തിന്റെ പൊലിമ. നിറം മാറുന്ന ഫോക്‌ ചിത്രങ്ങളുടെ ശേഖരമാണ്‌ നുറ്റിയമ്പത്തി രണ്ടു പേജുകളില്‍ നീളുന്ന രചന.നിഷ്‌കളങ്കമായ സ്‌നേഹത്തിന്റെ ചെനപൊട്ടല്‍ ശബ്‌ദം ഇതിലെ വരികളില്‍ നമുക്ക്‌ കേള്‍ക്കാനാവുന്നു. മണ്ണിന്റെ ഉരുവമെടുക്കലില്‍, നീലമ്പിയുടെ വെളുത്തയുടെ ദാമ്പത്ത്യത്തില്‍, അവര്‍ ജന്മിമാര്‍ക്കായി മണ്ണില്‍ നട്ടുവളര്‍ത്തിയ നടീല്‍ ഇനങ്ങളിലൂടെ പ്രകൃതിയിലേയ്‌ക്ക്‌ പകരുന്ന അനാദിയായ സ്‌നേഹ ഈണങ്ങളുടെ നിനാദമാണീ സൃഷ്‌ടിയുടെ ആദ്യഭാഗമായ `മണ്ണിലാണ്ടമരങ്ങളായ്‌' പറയുന്നത്‌. പോരടിക്കാന്‍ ത്രാണിയില്ലാതെ അവര്‍ നട്ടുനനച്ച മണ്ണില്‍ നിന്നും നിരന്തരം അടര്‍ന്നു മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. തൊഴിലടങ്ങളിലെ ആശ്വാസം തിര്യക്കുകളില്‍, പാട്ടുകളില്‍, കലയില്‍ അവര്‍ തെരഞ്ഞു. അവരുടെ കാര്‍ഷിക ഉത്‌പന്നങ്ങളും മണ്ണും ജീവനും മാനവും കലയും കവര്‍ന്നെടുത്ത്‌ കുറച്ചു കൂടി വിശപ്പും അവഗണനയും പകര്‍ന്ന്‌ ജന്മിമാര്‍ മണ്ണില്‍ പകര്‍ന്ന വിയര്‍പ്പിന്‌ പകരം വീട്ടി. സാമൂഹ്യപുരോഗതിയുടെ ഓരോ പടിക്കെട്ടുകളില്‍ നിന്നും അവരെ മുന്നോക്ക വിഭാഗം ചവിട്ടിയകറ്റി.<br /><br />മണ്ണില്‍, നാനാതരം തൊഴിലിടങ്ങളില്‍, താമസസ്ഥലത്ത്‌, കലകളില്‍, വിശ്വാസങ്ങളില്‍, കൈപ്പാടു പതിഞ്ഞ എല്ലായിടങ്ങളില്‍ നിന്നും വര്‍ണ്ണ്യശ്രേണിയിലെ താഴേത്തട്ടിലെ ജനതയെ ആട്ടിയോടിക്കുന്നതിന്റെ വേദനാജനകമായ ചിത്രമാണ്‌ നോവലിന്റെ `അമരവാഴ്‌വുകളിങ്ങനെ' എന്ന രണ്ടാം ഭാഗത്തില്‍ വരഞ്ഞിടുന്നത്‌. എഴുത്തുകാരന്‍ രഘൂത്തമനായി പ്രത്യക്ഷനാകുന്ന രചനാതന്ത്രം ഇവിടെ പ്രകടമാകുന്നു.<br /><br />പ്രാകൃതന്റെ ചരിത്രം വിവരിക്കാന്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ ഒരു `കുഞ്ഞിരാമന്‍' മതിയാവുന്നില്ല. അതിന്‌ അനേകം അദൃശ്യരായ കുഞ്ഞിരാമന്മാരും, കഷ്‌ണന്‍ വാദ്ധ്യാന്മാരും സാമുവല്‍ സുബ്രഹ്മണ്യന്മാരും ആവശ്യമാണെന്ന കാര്യവും ഉത്തമന്‍ നോവലില്‍ എടുത്തുകാട്ടുന്നു. ഈ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ അലമുറയിടുന്നത്‌ സ്വസമുദായത്തിന്റെ ഇനിയും ഫലവത്താകാത്ത വിമോചനസമര ചരിത്രമാണ്‌. അതില്‍ അയ്യന്‍കാളി. പെരിനാടു സമരം. മുടി മുറിക്കല്‍, ചിരട്ട ചായപാത്രത്തിനെതിരെയുള്ള സമരങ്ങള്‍ എന്നിവയെല്ലാം സാക്ഷ്യമാകുന്നു.<br /><br /><span style="color:#33cc00;">ഫോക്‌ സാന്നിധ്യം പദസൂചി</span><br />വ്യക്തിമഹിമാധിഷ്‌ടിതമായ കഥയല്ല എന്നതിനുപരി ഗോത്രചരിത്രാംശങ്ങള്‍ പേറിയ ഈ നോവലിന്‌ മറ്റൊരു തലമാണുള്ളത്‌. കാട്ടുമണ്ണിന്റെ വികാസചരിത്രം അത്‌ കാട്ടിത്തരുന്നു. അതിനൊപ്പം നിലയറ്റവന്‍ മാനസിക പോഷണത്തിന്‌ ഉരുവം കൊടുത്ത കാക്കാരശ്ശി, നാടന്‍ പാട്ടുകള്‍, നാടന്‍ കഥകള്‍. ഇവയുടെ നിക്ഷേപങ്ങളും ചാവൊലിക്ക്‌ പൊലിമയേറ്റുന്നു. നെടുമങ്ങാടിന്റെ ഭാഷയെന്നതിനുപരി ജാതിമതഭേദമില്ലാത്ത ജനത ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഭാഷായുടെ, അവരുടെ അസംബന്ധപ്പാട്ടുകളുടെ, കഥകളുടെ രേഖാസംസ്‌കരണവുമായി കൃതി മാറുന്നു. നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പഠനങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത പാഠമാണ്‌ ചാവൊലി.<br /><br />നോവല്‍ പ്രസാധനത്തില്‍ മറ്റൊരു പുതുമയായാണ്‌ ഈ കൃതിയിലെ നാട്ടുമൊഴിക്കൂട്ടം എന്ന പദസൂചി. നോവല്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന നാടന്‍ പദങ്ങളുടെ അര്‍ത്ഥശേഖരമാണിത്‌. വായനയെ സുഗമാക്കുന്നതിന്‌ അതാതുപേജുകളിലും നാട്ടുമൊഴികള്‍ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.<br /><br />ഒരുപാടു ആഖ്യാതാക്കളിലൂടെയാണ്‌ നോവല്‍ സഞ്ചരിക്കുന്നത്‌ എന്നത്‌ ഇതിന്റെ രചനാ പ്രതേ്യകതയാണ്‌. അനവധി നാവുകളിലൂടെ, രഘൂത്തമന്റെ ഡയറി കുറിപ്പിലൂടെ കടന്നു വരുന്ന അനുഭവങ്ങള്‍, കേട്ടുകേഴ്‌വികള്‍, ചരിത്രവസ്‌തു സഞ്ചയമായ അഖ്യാനത്തിലൂടെ രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ദേശചരിത്രം അനാവൃതമാകുന്നു. അഞ്ചു തലമുറകളുടെ ജീവിതം വൈവിധ്യപൂര്‍ണ്ണമായ തൊഴിലിടങ്ങളുടെ നേരുമായി നമുക്കു മുന്നില്‍ വന്നുനില്‍ക്കുന്നു.<br /><br /><span style="color:#ff6600;">കഥാപാത്രങ്ങള്‍</span><br />കൊച്ചേമ്പിയില്‍ തുടങ്ങി വെളുത്തമുത്തി, തേയി ആദിച്ചന്‍ എന്നിവരിലൂടെ നീളുന്ന സുപ്രധനാന കഥാപാത്രശ്രേണി. ചക്കിമുത്തി വെളുമ്പന്‍ ദമ്പതികളില്‍ തുടങ്ങി കുഞ്ഞിരാമനില്‍ അവസാനിക്കുന്ന മറ്റൊരു താവഴി പുരാണം. തേയി നീലമ്പിമാരില്‍ തുടങ്ങി രഘൂത്തമനില്‍ എത്തിനില്‍ക്കുന്ന കാഥാപാത്രങ്ങളുടെ അടുത്ത നിര. കൃഷി, മീന്‍ പിടുത്തം, വൈദ്യം, മന്ത്രവാദം, കാക്കാരിശ്ശി, സര്‍ക്കാരുദേ്യാഗം, എഴുത്ത്‌ അവര്‍ നാനാതരം തൊഴിലിടങ്ങളില്‍ സ്വസ്‌ഥതയ്‌ക്കായി അലയുന്നു. കഥാപാത്രങ്ങള്‍ പേറുന്നത്‌ നൊമ്പരങ്ങള്‍ മാത്രം. ആധുനിക സമൂഹം ഒരുക്കിക്കൊടുത്ത കോളനി ഇടവും ആഗോളീകരണത്താല്‍ അവരില്‍ നിന്നും വൈകാതെ പറിച്ചു മാറ്റപ്പെടുമെന്ന കാലിക അവസ്ഥയും ഈ കൃതി ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നു.<br /><br />സഹനം ശരീരഭാഗമാക്കിയ സമുദായം. എന്നാലോ ചില കഥാപാത്രങ്ങള്‍ എതിര്‍പ്പിന്റെ തീപ്പന്തങ്ങള്‍ കൊളുത്തി മേലാളര്‍ക്ക്‌ നേരെ എറിയുന്നു. നീലമ്പിയുടേയും വെളുത്ത മുത്തിയുടെയും മകനായ ആദിച്ചന്‍ വൈദ്യനും വെളുത്ത മുത്തിയുടെ മകളായ തേയിയും രൂക്ഷമായ എതിര്‍പ്പടയാളമായി മാറുന്നു. തേയിയുടെ മകനായ പെരുമാളും ഇതേ വെല്ലുവിളി മണ്ണധികാരികള്‍ക്ക്‌ നേരെ ഉയര്‍ത്തുന്നു. രാഷ്‌ട്രീയാധികാരവും രാജ്യത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യവും കൃഷ്‌ണന്‍ വാദ്ധ്യാര്‍ മുണ്ടു മാറ്റി കാണിക്കുന്ന `കുരിച്ചിക്കട്ട`യായി ചുരുങ്ങുകയാണ്‌ കുറവ ജനതയില്‍.<br /><br />കാലത്തിന്റ ക്രമപ്രകാരമുള്ള കഥാ വികാസത്തിനെ അപ്പാടെ തകിടം മറിക്കുന്നതാണ്‌ ഇതിലെ രചനാ രീതി. ഭൂത വര്‍ത്തമാന കാലങ്ങള്‍ ആഖ്യാനത്തില്‍ കെട്ടുപിണഞ്ഞു വരുന്നു. സത്യവും മിഥ്യയുമായി കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ അലയുന്നതിന്റെ നേര്‍ചിത്രങ്ങള്‍.<br /><br />``ദളിത്‌ നോവല്‍ എന്ന സാഹിത്യസൗജന്യം ചാവൊലിക്ക്‌ ആവശ്യമില്ലെ''ന്ന്‌ ഇതിന്റെ അവതാരികയില്‍ പി.കെ. രാജശേഖരന്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നത്‌ തീര്‍ത്തും ശരിയെന്നു പറയുന്ന വായനാനുഭവം ഈ കൃതി നല്‍കുന്നു. സാഹിത്യചരിത്രകാരന്മാര്‍ക്ക്‌ എളുപ്പത്തില്‍ പതിപ്പിക്കാവുന്ന ലേബലുകള്‍ക്ക്‌ അപ്പുറത്താണ്‌ ഈ ആഖ്യാനത്തിന്റെ ഇടം.<br /><br />എങ്കിലും അധികാരമില്ലായ്‌മ, അടിമത്തം എന്നീ കാരണങ്ങളാല്‍ മാറ്റിനിര്‍ത്തപ്പെട്ട ജനതയുടെ നിലവിളികളുടെ നേര്‍സാക്ഷ്യമായായതിനാല്‍ ചാവൊലിയെ ദളിത്‌ സാഹിത്യകൃതിയായി മാത്രം എളുപ്പത്തില്‍ മുദ്ര കുത്തപ്പെടാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്‌.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SB7_IyM6MfI/AAAAAAAAAB0/fh8KCPax9UM/s1600-h/pa+uthaman.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5196871546412085746" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/SB7_IyM6MfI/AAAAAAAAAB0/fh8KCPax9UM/s320/pa+uthaman.jpg" border="0" /></a><br />സൂക്ഷ്‌മത പൊലിക്കുന്ന ഭാഷാംശങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ മനമൊരുക്കുന്ന കരുത്തുറ്റ വായനക്കാരനു മുന്നില്‍ ചാവൊലി പുതിയൊരു ആസ്വാദനലോകമാണ്‌ തുറന്നിടുന്നത്‌.<br /><br /><br /><br /><em><strong><span style="color:#999900;">__________</span></strong></em><br /><em><strong><span style="color:#999900;">പി എ ഉത്തമന്‍</span></strong></em><br /><strong><em><span style="color:#999900;">----------------</span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-1692641318168619147?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-20257440121917703572008-01-02T08:14:00.000-08:002008-01-02T08:36:39.791-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R3u9AIj4VrI/AAAAAAAAABc/sTQjQhF_IDM/s1600-h/mazhza.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5150918408823920306" style="WIDTH: 144px; CURSOR: hand; HEIGHT: 118px" height="110" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R3u9AIj4VrI/AAAAAAAAABc/sTQjQhF_IDM/s400/mazhza.gif" width="126" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:180%;color:#ffcccc;">പി കെ സുധി </span></div><br /><div><span style="font-size:180%;color:#ffcccc;"></span></div><br /><div><strong><em>കു</em></strong>ഞ്ഞെഴുത്തുകാര്‍ മാത്‌റം ഒത്തുചേരുന്ന മാസികയാണ്‌ മഴവില്ല്‌. (മഴവില്ല്‌ ഇന്‍ലന്റ്‌ മാസിക. ഗവ. എല്‍.പി.എസ്‌. നന്ദിയോട്‌. തിരുവനന്തപുരം.)<br />2007 ഡിസം. ലക്കം മഴവില്ല്‌ മാസികയുടെ പതിനാറാം പതിപ്പാണ്‌.<br />ഇതില്‍ പൂര്‍വ്വ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ രചനകള്‍ കൂടി ഉള്‍പ്പെടുന്നു. ഈ സ്‌കൂളിലെ നാലാം ക്ലാസ്സു വരെയുള്ള കുരുന്നുകളുടെ രചനകളാണ്‌ നന്ദിയോട്ടിലെ ഈ മഴവില്ലിനെ മനോഹരിയാക്കുന്നത്‌. കവിത, കഥ, ഡയറിക്കുറിപ്പ്‌ എന്നീ രൂപങ്ങളില്‍ ഗ്‌റാമീണ ജീവിതത്തിന്റെ അക്ഷര ചിത്‌റം നമുക്കിതില്‍ കാണാവുന്നതാണ്‌. പുസ്‌തക നിരൂപണവും, പത്‌റാധിപര്‍ക്കുള്ള കത്തുകളും മാസികയിലെ വിഭവങ്ങളാണ്‌.<br />എന്താണ്‌ അനാദികാലം മുതലേ കുഞ്ഞുങ്ങളെ മോഹിപ്പിക്കുന്നത്‌? ഈ മണ്ണിലെ സഹചാരികളായ വൃക്ഷങ്ങളും, ജീവജാലങ്ങളും തന്നെയാണ്‌ കുഞ്ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ പ്‌റീയം എന്ന്‌ മഴവില്ലിലൂടെ കാണാവുന്നതാണ്‌. നെല്ലി, പ്ലാവ്‌, ആല്‌, മരത്തണലുകള്‍, കാറ്റ്‌, മഴ, കുളിര്‍നീരൊഴുക്ക്‌. രാത്‌റിയിലെ മാനം, നക്ഷത്‌റം, തുമ്പി, അണ്ണാറക്കണ്ണന്‍, വണ്ട്‌, മരങ്കൊത്തി, കട്ടുറുമ്പ്‌....... ഈ വിഷയങ്ങളിലൂടെ എഴുത്തുകാരുടെ ഭാവന വികാസ പൂര്‍ണ്ണമാകുന്നു. ശിശുദിനത്തിന്റെ സൗന്ദര്യാംശത്തെയും ഇവര്‍ക്ക്‌ ഒഴിവാക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. സേ്‌നഹഭരിതമായ രചനകള്‍. എങ്കിലും പരീക്ഷാപ്പേടിയും, ആത്മഹത്യകളും, ബോര്‍ഡിംഗ്‌ സ്‌കൂള്‍, പ്‌റവാസികളായ മാതാപിതാക്കള്‍ തുടങ്ങിയ സംഗതികള്‍ അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു.<br />നാലാം ക്ലാസ്സുകാരിയായ മീനാക്ഷിയാണ്‌ മഴവില്ലിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ എഡിറ്റര്‍. കുഞ്ഞെഴുത്തുകാര്‍ക്കായി മാസിക ഒരു സാഹിത്യ ക്യാമ്പും നടത്തിയിരിക്കുന്നു.<br />ഇതിന്റെ വരും ലക്കങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ അര്‍ത്ഥ പൂര്‍ണ്ണമാകുമെന്നു പ്‌റതീക്ഷിക്കാം</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-2025744012191770357?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-63414318739305277502007-12-04T05:36:00.000-08:002007-12-04T06:01:24.667-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R1VdlOL6MHI/AAAAAAAAABU/zpOsEoYR6zA/s1600-h/small+house.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5140117443757879410" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R1VdlOL6MHI/AAAAAAAAABU/zpOsEoYR6zA/s320/small+house.jpg" border="0" /></a><br /><div><strong><span style="color:#66cccc;"><span style="font-size:180%;">വീട്‌</span> </span></strong>മുഖ്യ പ്‌റമേയമാകുന്ന പ്രത്യേക പതിപ്പായി '<em><strong><span style="color:#999999;">ഘടികാരം</span></strong></em>' പുറത്തിറങ്ങി. </div><br /><div>വീടിനെ കുറിച്ചുള്ള കഥകളും കവിതകളും കുറിപ്പുകളും ഉള്‍പ്പെടുന്നതാണ്‌ ഈ പതിപ്പ്‌‌.</div><br /><div>നെടുമങ്ങാട്‌ ടൗണ്‍ എല്‍. പി. എസ്സില്‍ 2007 നവമ്പര്‍ 30ന്‌ കുരീപ്പുഴ ശ്‌റീകുമാര്‍ വീട്‌ പതിപ്പ്‌ പ്‌റകാശനം ചെയ്തു. </div><br /><div>തുടര്‍ന്ന്‌ കരുപ്പൂര്‌ ഗവ.ഹൈസ്‌കൂള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ അവതരിപ്പിച്ച <strong><span style="color:#cccccc;">മണ്ടന്‍ ശിപ്പായി</span></strong> എന്ന നാടകവും</div><br /><div>രാജേഷിന്റെ തബല വായനയുമുണ്ടായിരുന്നു.</div><br /><div></div><br /><div>വീട്‌ പതിപ്പ്‌ വില <strong>10</strong> രൂപ</div><br /><div></div><br /><div>വിലാസം: </div><br /><div>എഡിറ്റര്‍</div><br /><div>ഘടികാരം </div><br /><div>കരിപ്പൂര്‌ (പി ഒ) 695 541</div><br /><div>ഫോണ്‍: 0472 2813710 </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-6341431873930527750?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-91282662188198650882007-11-28T03:58:00.000-08:002007-12-04T06:05:14.115-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R01ZTnwtrCI/AAAAAAAAAAs/M4kO1KkrFM0/s1600-h/veed23.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137860943525293090" style="WIDTH: 115px; CURSOR: hand; HEIGHT: 94px" height="105" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R01ZTnwtrCI/AAAAAAAAAAs/M4kO1KkrFM0/s320/veed23.jpg" width="126" border="0" /></a><br /><div><strong><span style="color:#ffcccc;"><span style="font-size:180%;">ശിഹാബുദ്ദീന്‍ പൊയ്‌ത്തുംകടവ്‌ </span></span></strong></div><br /><div><strong><span style="color:#ffcccc;"></span></strong></div><br /><div></div><br /><div><em><span style="font-size:130%;">സ്വ</span>ന്തം</em> വീടിനു തീകൊളുത്തിയ ഒരേയൊരു എഴുത്തുകാരന്‍ സുരാസുവാണ്‌. പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ ക്കുശേഷം ഇന്ന ആ ക്രിയ ജീവനുള്ള രൂപകമായി നമ്മോട്‌ ചിലത്‌ സംസാരിക്കുന്ന ു. മലയാളി ചരിത്രത്തിന്റെയും രാഷ്‌ട്രീയതയുടേയും എല്ലാ പെരുമഴയെയും മറ്‌ വീടിനെ ആത്യന്തിക ലോകമായി കാണുു. അയല്‍പക്കത്തെ ലോകത്തെപ്പോലും വിച്ചേദിച്ചുകളയാന്‍ അവനു മടിയില്ല.</div><br /><div>അഞ്ചാറുമാസം മുമ്പ്‌ ഗള്‍ഫില്‍ നിാെരു സുഹൃത്ത്‌ നാടിനെപ്പറ്റി സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ വലിയൊരു പരാതി പറയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹം രണ്ടര പതിറ്റാണ്ടുകാലം ഗള്‍ഫിലാണ്‌ കുടുംബസമേതം. നാ`ില്‍ വലിയൊരു വീടെടുത്തു, ഒര ഏക്കര്‍ സ്ഥലത്ത്‌ ഒത്ത നടുവില്‍ അറുപതു ലക്ഷത്തോളം വരും വീടിന്‌. വര്‍ഷത്തില്‍ രണ്ടോ മൂാേ ആഴ്‌ചയേ വീ`ില്‍ താമസിക്കൂ. കഴിഞ്ഞ തവണ നാ`ില്‍ അവധി്‌ക്കു വപ്പോള്‍ ഒരു മൂര്‍ഖന്‍ പാമ്പ്‌ വീ`ിനകത്തു കയറി. ഭാര്യയും കു`ികളും ഭയ്‌ പുറത്തേ യ്‌ക്കോടി. വീ`ില്‍ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ പാമ്പിനെ കാണാനില്ല. പാമ്പ്‌ ഇഴഞ്ഞ്‌ വീ`ിനകത്തേയ്‌ക്ക്‌ കൂളായി കയറിപ്പോയി. എങ്ങനെ സ്വസ്ഥമായുറങ്ങും? ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ വീര്‍പ്പുമു`ി പുറത്തിറങ്ങി. അടുത്തു കണ്ട ചുമ`ു തൊഴിലാളികളുടെ ഒരു കേന്ദ്രമുണ്ട്‌. വീടിനകത്ത്‌ പാമ്പു കയറിയ കാര്യം പറഞ്ഞതും അവര്‍ തമ്മില്‍ മാറിനിു കുശുകുശുക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഒടുവില്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു എല്ലാം കൂടി ചേര്‍്‌ 2500 രൂപാ. എുവെച്ചാല്‍? ഗള്‍ഫുകാരന്‍ വാപൊളിച്ചു അതായത്‌ പാമ്പ്‌ ഒളിച്ചിരിക്കു സ്ഥലം കണ്ടുപിടിക്കുതിന്‌ രണ്ടായിരം രൂപ. അഞ്ഞൂറ്‌ കൊല്ലാന്‍. നോ ബാര്‍ഗെയിനിംഗ്‌. രണ്ടായിരത്തിയഞ്ഞൂറിന്റെ പുതുപുത്തന്‍ നോ`്‌ എണ്ണികൊടുക്കുമ്പോള്‍ പച്ചക്കരള്‍ ഇഞ്ചിഞ്ചായി അരിയു വേദന അനുഭവപ്പെ`ുവെ്‌ സുഹൃത്ത്‌. അദ്ദേഹം സമൂഹത്തിനു വ മാറ്റത്തിനെപറ്റി പറഞ്ഞു. ധാര്‍മ്മികരോഷം കൊണ്ടു. രോഷം ഒടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. രണ്ടരപ്പതിറ്റാ ണ്ടിനിടയ്‌ക്ക്‌ എപ്പോഴെങ്കിലും നാ`ില്‍ ചൊല്‍ ലുങ്കിയുമുടുത്ത്‌ ഒു പുറത്തിറങ്ങി യി`ുണ്ടോ? ഇല്ല. നാ`ുകാരോട്‌, അയല്‍പക്കകാരോട്‌ മിണ്ടിയി`ുണ്ടോ? ഇല്ല. അവര്‍ എങ്ങനെയാണ്‌ ജീവിക്കു തെ്‌ അന്വഷിച്ചി`ുണ്ടോ? ഇല്ല. മൊത്തം പൂ`ിയ ഗേറ്റിനകത്ത്‌ താങ്കളും താങ്കളുടെ സ്വാര്‍ത്ഥതയും പാമ്പിന്റെ മു`യ്‌ക്ക്‌ അടയിരുു. അതിപ്പോള്‍ വിരിഞ്ഞു മൂര്‍ഖനായി. അസാധാരണമായി ഒും സംഭവിച്ചി`ില്ല. പി െരണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്‌ രൂപ അവര്‍ ആവശ്യപ്പെ`ു എത്‌ അവരുടെ കാരുണ്യം. വേണമെങ്കില്‍ റേറ്റ്‌ ഇരുപത്തിയയ്യായിരം ആക്കാം. താങ്കള്‍ക്കെന്താണ്‌ ചെയ്യാന്‍ കഴിയുക? പോലീസിനെ വിളിക്കാന്‍ പറ്റുമോ? ഫയര്‍ സര്‍വീസ്‌? സമ്പരും സ്വാര്‍ത്ഥരുമായ ബന്ധുക്കള്‍? അയാള്‍ തലതാഴ്‌ത്തി. ശരിയാണ്‌ ചുമ`ു കൂലിക്കാരുടെ കാരുണ്യം ?!അരാഷ്‌ട്രീയവല്‍ക്കരണത്തിന്റെ ആ ഉത്‌സവചന്തയില്‍ ഇനി വില്‍ക്കാന്‍ വെച്ചതാണ്‌ എല്ലാം. വീട്‌ ഒരു ഒളിത്താവളം മാത്രമായിത്തീരുതില്‍ ആശങ്കകള്‍ വേണ്ട! ടെലിവിഷന്റെ വരവോടെ അത്‌ സമ്പൂര്‍ണ്ണമായി.</div><div> </div><div><em>(ഘടികാരം വീട് പതിപ്പില്‍ നിന്ന് )</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-9128266218819865088?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-52804307319143189722007-11-28T03:23:00.000-08:002007-12-04T06:43:54.907-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R01cP3wtrDI/AAAAAAAAAA0/aLBa25yzKF0/s1600-h/veedu3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137864177635666994" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R01cP3wtrDI/AAAAAAAAAA0/aLBa25yzKF0/s320/veedu3.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:180%;color:#ffcccc;"><strong>അഷ്‌ടമൂര്‍ത്തി </strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><em>ഇം</em></span>ഗ്ലീഷില്‍ ഹോം എന്നും ഹൗസ്‌ എന്നും രണ്ട്‌ വാക്കുകളുണ്ട്‌. എല്ലാ ഹോമും ഹൗസ്‌ ആണെങ്കിലും എല്ലാ ഹൗസുകളും ഹോം ആവണമെില്ല. കാരണം ഒരു കുടുംബം പാര്‍ക്കു വീടിനെ മാത്രമേ ഹോം എു പറയൂ. അല്ലെങ്കില്‍ അത്‌ ഹൗസ്‌ ആണ്‌. നമുക്ക്‌ മലയാളത്തില്‍ വീട്‌ എന്നും പുര എന്നും അതിനെ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യാം എന്നും തോന്നുന്നു. ഹോമിന്‌ ജീവനുണ്ട്‌. ഹൗസ്‌ നിര്‍ജ്ജീവമാണ്‌. </div><div> </div><div>ആ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ കേരളത്തില്‍ ഇ്‌ വീടുകള്‍ പലതും പുരകളായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌. എന്റെ അടുത്തുള്ള മൂന്നു വീടുകളില്‍ ഇപ്പോള്‍ ആള്‍ത്താമസമില്ലാതായിരിക്കുു. ഒരു കാലത്ത്‌ കു`ികള്‍ മേഞ്ഞ്‌ നടിരു മുറ്റങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ തികച്ചും ശൂന്യമായിരിക്കുന്നു. വേനല്‍ക്കാലത്ത്‌ അതിന്റെ തൊടി കടുപോകുമ്പോള്‍ പഴുത്തുവീണ ചക്കയുടേയും മാങ്ങയുടേയും ചീഞ്ഞ നാറ്റം അനുഭവപ്പെടും. മഴക്കാലത്ത്‌ അതിന്റെ തൊടി മുഴുവന്‍ കാടുപിടിച്ച്‌ കിടക്കും. കാറ്റില്‍ മരങ്ങളും ചില്ലകളും ഒടിഞ്ഞുവീഴും. ആരുടേയും കാല്‍പെരുമാറ്റം ഏല്‍ക്കാത്ത സ്ഥലരാശി. </div><div> </div><div>ഞങ്ങളുടെ തറവാട്‌ കഴിഞ്ഞമാസം അടച്ചുപൂ`ി. അത്‌ ഓരോ ഭാഗങ്ങളായി ഇടിഞ്ഞുവീഴാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. പക്ഷേ അതുകൊണ്ടല്ല അടച്ചു പൂ`ിയത്‌. അത്‌ താമസക്കാര്‍ ആരുമില്ലാതെ വതുകൊണ്ട്‌ ത െമുപ്പത്‌ കൊല്ലം മുമ്പ്‌ ഇരുപതോ, ഇരുപത്തിയഞ്ചോ പേര്‍ ഉണ്ടുറങ്ങി ക്കഴിഞ്ഞ വീടായിരുു അത്‌. ഇപ്പോള്‍ ഒരു ശ്‌മശാനം പോലെ മൂകത മൂടിനില്‍ക്കു അന്തരീക്ഷം.</div><div> </div><div> ചത്ത വീടുകളുടെ ഒരു സമാഹാരമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണോ കേരളം ? </div><div> </div><div>മക്കളെല്ലാപേരും കേരളത്തിനു പുറത്ത്‌. അപ്പോള്‍ അച്ഛനമ്മമാര്‍ക്ക്‌ അവരോടൊപ്പം താമസിക്കേണ്ടി വരുു. അല്ലെങ്കില്‍ വൃദ്ധസദനങ്ങളില്‍. ജോലിസ്ഥലത്തെ തിരക്കുകളും മക്കളുടെ ഒഴിവുകാലവും നോക്കിനോക്കി നാ`ില്‍ വരാന്‍ സന്ദര്‍ഭം കി`ില്ല. വല്ലപ്പോഴും വരുമ്പോള്‍ പൂ`ിക്കിടക്കു വീട്‌ വൃത്തിയാക്കിയെടുക്കാന്‍ ത െപാടാണ്‌. അതിലും എത്രയോ ഭേദം ഹോ`ലില്‍ താമസിക്കുകയാണ്‌. പി െഎന്തിനാണ്‌ നാ`ില്‍ വീടുകള്‍. ചിതലു പിടിച്ച്‌ നശിപ്പി്‌ക്കാനോ ?</div><div> </div><div> എാലും വീടുകള്‍ വാങ്ങിക്കൂ`ുകയാണ്‌ ഭൂരിഭാഗം പേരും. തൃശ്ശൂരില്‍ ഈയിടെ തുടങ്ങാന്‍ പോകു പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബില്‍ഡേഴ്‌സിന്റെ വളരെ വിലകൂടിയ വില്ലകളും ഫ്‌ളാറ്റുകളും അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പത്രസമ്മേളനം തീരുതിനു മുമ്പേത െവിറ്റുപോയി. അതില്‍ ഭൂരിഭാഗവും താമസിക്കാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ച്‌്‌ വാങ്ങുതാവില്ല. ഇവിടുത്തെ ഫ്‌ളാറ്റുകളില്‍ നല്ലൊരു ശതമാനം അടച്ചി`ിരിക്കുകയാണ്‌. ഒരു നിക്ഷേപം എ നിലയ്‌ക്ക്‌ വാങ്ങുവയാണ്‌ ഭൂരിഭാഗവും. ഈ ബില്‍ഡേഴ്‌സിന്റെ പുരകളും <em>അങ്ങനെത</em> െആയിരിക്കും. അങ്ങനെ ആള്‍താമസമില്ലാത്ത വീടുകളുടെ പ`കയിലേക്ക്‌ കുറച്ചു കൂടി...</div><div> </div><div><span style="font-size:130%;color:#ccccff;"> <strong>വീ</strong></span> ട്‌ ഇ്‌ ഒരു വികാരമല്ലാതായി എുണ്ടോ? കേവലം വില്‍പ്പനയ്‌ക്കുള്ള ഒരു ഉല്‍പ്പമായി കൊണ്ടിരിക്കുകയല്ലേ, നമുക്ക്‌ വീടുകള്‍? എങ്ങനെയായാലും വില കൂടുമെ്‌ ഉറപ്പുള്ളതുകൊണ്ട്‌ സ്വര്‍ണ്ണത്തില്‍ ചെയ്യുപോലെ ഇതും ഒരു നിക്ഷേപമായി`ുണ്ട്‌ ഇ്‌. 'വേണ്ടിയി`ല്ല എാലും കിടക്ക`െ എുവച്ചു' എു സ്ഥിരം കേള്‍ക്കു പല്ലവിയാണ്‌. സങ്കടം തോുക ബോംബെ പോലുള്ള നഗരങ്ങളില്‍ സ്ഥലത്തിനുള്ള ക്ഷാമം ഓര്‍ക്കുമ്പോഴാണ്‌. സ്ഥലം ഇഞ്ചായി അളക്കു അവിടെ തിങ്ങിത്തിങ്ങി ജീവിക്കുമ്പോഴാണ്‌ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ, വീടുകള്‍ അനാഥമായി കിടക്കുത്‌. ബോംബെയിലെ സ്‌ഥലക്ഷാമത്തെപറ്റി പറഞ്ഞപ്പോഴാണ്‌ അവിടെ മുകേഷ്‌ അംബാനി ഒരു വീട്‌ പണിയുുവത്രെ. നാലായിരത്തിലധികം ചതുരശ്ര അടി വിസ്‌തീര്‍ണ്ണമുള്ള ഭൂമിയില്‍ 27 നിലയിലാണ്‌ അംബാനി വീട്‌ പണിയുത്‌. നിര്‍മ്മാണ ചിലവ്‌ 2400 കോടി ഉറുപ്പികയിലധികം ആദ്യത്തെ 7 നിലകള്‍ വാഹനങ്ങള്‍ പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യാന്‍ മാത്രം. പി െകുറേ നിലകള്‍ വീ`ു ജോലിക്കാര്‍ക്കുള്ളതാണുപോല്‍. അവര്‍ അറുൂറിലധികം വരും. അതിനുശേഷം ഒരു നില മുഴുവന്‍ നീന്തല്‍ക്കുളം. മറ്റൊരു നിലയില്‍ തിയേറ്ററും. മറ്റ്‌ വിനോദോ ാധികളും. ഏറ്റവും മുകളിലെ മൂു നിലകളേ അംബാനി കുടുംബത്തിനുവേണ്ടൂ. ഒില്‍ അമ്മ, അമ്പാനി. മറ്റൊില്‍ മുകേഷിന്റെ മക്കള്‍. ഏറ്റവും മുകളില്‍ മുകേഷും ഭാര്യയും. എത്രയോ ആയിരം ചതുരശ്ര അടിയുള്ള ഈ പുരയിടത്തില്‍ എത്ര കുറച്ചുപേരാണ്‌ താമസിയ്‌ക്കാന്‍ പോകുത്‌.ഒരു തരത്തില്‍ നോക്കി യാല്‍ ഇതും ആള്‍ത്തമസമില്ലാത്ത വീടുത,െ അല്ലേ?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-5280430731914318972?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-58379757252549410222007-11-28T03:15:00.000-08:002007-12-04T05:32:33.509-08:00<strong><span style="font-size:130%;"><em>എം.</em></span></strong> സെബാസ്റ്റ്യനെ <span style="color:#999999;">2007 നവമ്പര്‍ 22ന്‌</span> അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒന്നാം ചരമ വാര്‍ഷിക ദിനത്തില്‍ സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും അനുസ്‌മരിച്ചു.<br />നെടുമങ്ങാട്‌ ധനലക്ഷ്‌മി ആഡിറ്റോറിയത്തില്‍ ചേര്‍ന്ന യോഗത്തില്‍ മാഹി കോളേജ്‌ അധ്യാപകന്‍ കെ.എം. ഭരതന്‍ മുഖ്യ പ്‌റഭാഷണം നടത്തി.<br />സെബാസ്‌റ്റിയന്‍ സ്‌മൃതി പത്‌റിക (<span style="color:#996633;"><span style="font-size:130%;"><em>ഒരിക്കല്‍</em> </span></span>നമുക്കിടയില്‍ സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു പാഠശാല) കവി കുരീപ്പുഴ ശ്‌റീകുമാര്‍ പ്‌റകാശനം ചെയ്‌തു.<br />10 രൂപ മണിയോര്‍ഡര്‍ ചെയ്‌താല്‍ സ്‌മൃതി പത്‌റിക <em>തപാലില്‍ </em>ലഭിക്കുന്നതാണ്‌.<br /><br />വിലാസം: ബി. ബാലചന്ദ്‌റന്‍, 'അ', പഴകുറ്റി 695 561.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-5837975725254941022?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-81086778629336977242007-11-24T00:32:00.000-08:002007-11-28T04:55:35.510-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R01cn3wtrEI/AAAAAAAAAA8/Xoo_VDMIBBA/s1600-h/seb.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137864589952527426" style="CURSOR: hand" height="100" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R01cn3wtrEI/AAAAAAAAAA8/Xoo_VDMIBBA/s320/seb.jpg" width="151" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R0flV3wtrAI/AAAAAAAAAAc/79_lV9CewEI/s1600-h/falling.gif"></a><br /><div><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffcc;"><span style="color:#ffcccc;"><strong>പി.കെ.സുധി</strong></span> </span></span></div><br /><div><br /><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#666666;"> ദേ</span></em>ശ </span>സംസ്‌കാര ഭൂപടങ്ങളില്‍ ചിലര്‍ വരഞ്ഞിടുന്നത്‌ ഒറ്റയടിപ്പാതകളാണ്‌.</div><div> </div><div> നെടുമങ്ങാടിന്റെ സാംസ്‌കാരികതയില്‍ നിന്നും തുടങ്ങുന്ന ശ്രീ. ഇരിഞ്ചയം സെബാസ്റ്റ്യന്റെ ഇത്തരത്തിലുള്ള വഴിത്താരാ പദ്ധതികള്‍ കേരളത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തേയ്‌ക്കും നീണ്ടിരുന്നു.കലാസാഹിത്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍, തീവ്രവാദ രാഷ്‌ട്രീയം, ശാസ്‌ത്രസാഹിത്യ പരിഷത്ത്‌, യുക്തിവാദി സംഘം, ഇരിഞ്ചയം യുണൈറ്റഡ്‌ ലൈബ്രറി, ആദികല (നാടന്‍ കലാപഠന കേന്ദ്രം) ആദിവാസി സാക്ഷരത, ആദിവാസി ഗവേഷണം, എഴുത്ത്‌, പുസ്‌തകങ്ങള്‍- കാണിക്കാരുടെ ലോകം, മുറം കിലുക്കിപ്പാട്ട്‌‌, സഞ്ചരിക്കുന്ന പാഠശാല- പിന്നെ അസംഖ്യം ഗവേഷണ പരിപാടികള്‍. സെബാസ്റ്റ്യന്റെ നിര്‍മ്മിതികള്‍ അത്തരത്തിലുള്ളതാണ്‌.</div><br /><div><br /><br /></div><br /><div> "ഞങ്ങളുടെ സെബാസ്റ്റ്യന്‍ സാറിന്റെ കല്ല്യാണം ഇന്നായിരുന്നു. ടൗഹാളില്‍ ചടങ്ങുകളൊന്നുമില്ലാതെ അവര്‍ മാലയി്‌‌ട്ടു. ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ നാരങ്ങ വെള്ളവും ബിസ്‌ക്കറ്റും കിട്ടി''. അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേച്ചി അവരുടെ അദ്ധ്യാപകന്റെ വിവാഹ വാര്‍ത്ത വിവരിച്ചത്‌ ഒരു പ്രീഡിഗ്രിക്കാരന്റെ കല്ല്യാണ സങ്കല്‌പങ്ങളെ പുതുക്കി. (<em>എണ്‍പതുകളില്‍</em>).</div><br /><div><br /><br /></div><br /><div> "ഞാന്‍ നെടുമങ്ങാട്‌ ഡിപ്പോയില്‍ കണ്ടക്‌ടറായിരുന്നപ്പോള്‍ സെബാസ്റ്റ്യന്‍ കൂടെ ജോലിചെയ്‌തിരുന്നു... ശരീരത്തിലും തീവ്രാദ രാഷ്‌ട്രീയ മുദ്രകള്‍ പേറുന്ന പരിചയക്കാരന്റ സ്‌നേഹിതന്‍ പറഞ്ഞത്‌ ആ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ മറ്റൊരു അറയില്‍ നോക്കിയായിരുന്നു. (<em>ചെങ്ങന്നൂരില്‍ ഒരു മരണാനന്തര ചടങ്ങ്‌. 17.2.1999)</em></div><br /><div><br /></div><br /><div>അങ്ങനെ ആ വെള്ളമുണ്ടും ഷര്‍ട്ടുംകാരന്‍ തിരക്കുള്ള വീഥികളില്‍ നിന്നും മനസ്സിലേയ്‌ക്ക്‌ കുടിയേറിയത്‌ രണ്ടായിരങ്ങളിലായിരുന്നു.-തന്റെ വീട്ടുപറമ്പിലെ സസ്യവൈവിധ്യം, നാനാ ജാതി കൈതച്ചക്കകള്‍ അവയെ കൈചൂണ്ടി കാണിക്കാനും. മക്കളായ കബനി. വൃന്ദ എന്നിവരിലേയ്‌ക്ക്‌ സൗഹൃദം നീളാനും എന്തിന്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്ത ധമനികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാനും പാകത്തില്‍ ഹൃദ്‌ബന്ധം വളരുകയായിരുന്നു.</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>ഇതൊരു ചുറ്റു പ്രക്രിയയായിരുന്നു. ഒന്നല്ല. നൂറു കണക്കിന്‌ മനസ്സുകളിലെ സാംസ്‌കാരിക നിര്‍മ്മിതിക്ക്‌ ശ്രീ. സെബാസ്റ്റ്യന്‍ നിമിത്തമായി.</div><br /><div></div><br /><div>"എം.എ. സോഷിയോളജി പാസ്സായത്‌ ഞാന്‍ അടുത്തയിടെയാണ്‌. സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്‌സ്‌. ഇക്കണോമിക്‌സ്‌ എന്നീ വിഷയങ്ങളില്‍ നിന്നുമൊരു ചാട്ടം. ഇനിയും പഠിക്കണമെന്നുണ്ട്‌.'' പുസ്‌തകങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ പൂര്‍ത്തിയാകാത്ത നിരവധി എഴുത്തു പദ്ധതികള്‍ക്കിടയില്‍ ഇരുന്ന്‌ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്‌ രോഗം കലശല്‍ കൂട്ടിയിരുന്ന രണ്ടായിരത്തി ആറിലെ ഒരു ദിവസം.</div><br /><div><br />22.11.2006 ല്‍ അദ്ദേഹം അന്തമില്ലാത്ത പൊരിമണ്ണിലേയ്‌ക്ക്‌ മറഞ്ഞു.</div><br /><div><br /><span style="color:#66ff99;"><strong>ഒരിക്കല്‍</strong>:</span><em><span style="color:#66ff99;"> നമുക്കിടയില്‍ സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു പാഠശാല'</span></em></div><br /><div><br /><br /></div><br /><div>(പ്രസിദ്ധീകരണം. അ. പഴകുറ്റി. 695 561) എന്ന സെബാസ്റ്റ്യന്‍ സ്‌മരണികാ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്നിടയില്‍ ഗദ്ദിക കലാകാരന്‍ ശ്രീ. പി. കെ. കാളനെ സ്‌മരണികയ്‌ക്കു വേണ്ടി പകര്‍ത്താനിരുന്നതും അപ്രതീക്ഷിതം അദ്ദേഹം മറഞ്ഞതും മലയാള മാധ്യമങ്ങള്‍ ആ അദിവാസി മരണത്തേയും അവഗണിച്ചതും മറ്റൊരു നൊമ്പരമായി. <em>(നവംബര്‍ 2007).</em></div><br /><div><br /><strong><span style="color:#009900;">2007 നവംബര്‍</span></strong> 22നെടുമങ്ങാട്ട്‌ സെബാസ്റ്റ്യന്‍ അനുസ്‌മരണം നടന്നു. ശ്രീ. ഗംഗാധരന്റെ അധ്യക്ഷത. ഡോ. ഭരതന്റെ (മാഹി കോളേജ്‌) അനുസ്‌മരണ പ്രഭാഷണം. <span style="color:#99ff99;"><strong><em>ഒരിക്കല്‍</em></strong></span> എന്ന സ്‌മരണിക കുരീപ്പുഴ ശ്രീകുമാര്‍ പ്രകാശിപ്പിച്ചു. കബനിയും വൃന്ദയും അതേറ്റു വാങ്ങി. നെടുമങ്ങാട്‌ സ്വാതന്ത്ര സമര ശതവാര്‍ഷിക ഗ്രന്ഥശാലയിലേയ്‌ക്ക്‌ സെബാസ്റ്റ്യന്‍ കുടുംബം സമര്‍പ്പിച്ച ഫോക്‌ലോര്‍ ഗ്രന്ഥശേഖരം ലൈബ്രേറിയന്‍ ശ്രീ. ശ്രീകുമാര്‍ കൈപ്പറ്റി."</div><br /><div><br /></div><br /><div><a href="http://www.karippooru.blogspot.com/">http://www.karippooru.blogspot.com/</a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-8108677862933697724?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-19895167736421912007-11-23T07:18:00.000-08:002007-11-24T01:07:37.808-08:00<span style="font-size:180%;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R0fpV3wtrBI/AAAAAAAAAAk/t1KjaNa3O1c/s1600-h/poo.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5136330461994134546" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R0fpV3wtrBI/AAAAAAAAAAk/t1KjaNa3O1c/s320/poo.gif" border="0" /></a></span><br /><span style="font-size:180%;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R0fpV3wtrBI/AAAAAAAAAAk/t1KjaNa3O1c/s1600-h/poo.gif"></a></span><br /><strong></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;color:#ffcccc;">ഉത്തരംകോട്‌ ശശി </span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;color:#ffcccc;"><br /><br /></span></strong><strong><span style="font-size:180%;color:#ffcccc;"></span></strong><span style="font-size:180%;"><strong>എം.</strong></span> സെബാസ്റ്റ്യന്‍ ആരായിരുന്നു എന്ന നാളെയുടെ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഒരു ഉത്തരമാണ്‌ ഈ അക്ഷര സാക്ഷ്യം.<br />ഓരോ ജന്മത്തിനും നിയോഗമുണ്ട്‌. നെടുമങ്ങാടു താലൂക്കില്‍ ഇരിഞ്ചയത്തു ജനിച്ച സെബാസ്റ്റ്യന്റെ നിയോഗം നാടും കാടും നടന്നു കാണാനും അതു രേഖപ്പെടുത്താനുമുള്ളതായിരുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസ കാലം മുതല്‍ കൂട്ടായ്‌മയുടെ ഭിന്ന തട്ടകങ്ങളില്‍ മാറി മാറി കളിച്ചു വളര്‍ന്ന ഒരാളായിരുന്നു സെബാസ്റ്റ്യന്‍. കാട്ടാക്കട ക്രിസ്‌ത്യന്‍ കോളേജില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ പാട്ടും നാടകവും കവിതയുമായി കലോപാസനയില്‍ മുഴുകിയിരുന്നു.<br />ഇരിഞ്ചയം യുണൈറ്റഡ്‌ ലൈബ്രറിയിലെ വായനയും പഠനവും മൂത്ത്‌ സംഘാടകനായി. സെക്രട്ടറിയെന്ന പദവിയിലേക്കെത്തി. സെമിനാറുകള്‍, കവിയരങ്ങുകള്‍, കൈയെഴുത്തു മാസികാ പ്രകാശനം തുടങ്ങിയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലൂടെ അതിനെ ഒരു സാംസ്‌കാരിക കേന്ദ്രമാക്കുന്നതില്‍ വിജയിച്ചു. ഗ്രന്ഥശാല വിപുലീകരിച്ചതും പുതിയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലൂടെ സാംസ്‌കാരിക രക്തപ്രസാദം ആര്‍ജ്ജിച്ചതും സെബാസ്റ്റ്യന്റെ കാലത്താണ്‌.<br />ശാസ്‌ത്രസാഹിത്യ പരിഷത്തിന്റെ സഹയാത്രികനായി മാറിയതോടെ ഉള്ളിലെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ പലതും സാക്ഷാത്‌കരിക്കാനുള്ള വേദികള്‍ ലഭിച്ചു. അതില്‍ സെബാസ്റ്റ്യന്‌ ഏറ്റവും ഹൃദ്യമായി തോന്നിയത്‌ കുട്ടികളുമൊത്തുള്ള കലാപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളായിരുന്നു. പരിഷത്ത്‌ ധാരാളം സുഹൃത്തുക്കളെ സമ്മാനിച്ചു. ശാസ്‌ത്രീയ വിഷയങ്ങളെ കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഇരിഞ്ചയത്തിന്‌ പുറത്തേയ്‌ക്ക്‌ പ്രവര്‍ത്തനം വ്യാപിപ്പിക്കാന്‍ വഴിയൊരുക്കിയതും പരിഷത്തായിരുന്നു.<br />ഇടതുപക്ഷ തീവ്രവാദവും ആദര്‍ശപ്രേമവും സാമൂഹിക പ്രശ്‌നങ്ങളിലേയ്‌ക്ക്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചുവിടാന്‍ സഹായിച്ചു. ലിറ്റില്‍ മാഗസിനുകളുടെയും പുതു മുദ്രാവാക്യങ്ങളുടെയും അക്കാലത്ത്‌ സൂര്യന്‍ എന്ന മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനും പ്രസംഗിക്കാനും കവിത ചൊല്ലാനുമുള്ള ഇടങ്ങള്‍ സെബാസ്റ്റ്യന്‍ കണ്ടെത്തി. ഇരിഞ്ചയം സെബാസ്റ്റ്യന്‍ എന്ന പേര്‌ യുവാക്കള്‍ക്കിടയില്‍ സുപരിചിതമായി. പ്രാദേശിക പ്രശ്‌നങ്ങളില്‍ ഇടപെട്ടപ്പോള്‍ എതിരായി വന്ന ആഗ്നേയാസ്‌ത്രങ്ങളെ രാഷ്‌ട്രീയമെന്ന വരുണാസ്‌ത്രം കൊണ്ടു പ്രതിരോധിച്ചു. മദ്യനിരോധന സമിതിയിലും യുക്തിവാദി സംഘത്തിലും പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. സംഘടനകളില്‍ ചേര്‍ന്നു പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതില്‍ ആഹ്ലാദവാനായിരുന്നു സെബാസ്റ്റ്യന്‍.<br />കെ.എസ്‌.ആര്‍.ടി.സി കണ്ടക്‌ടറായിരുന്നപ്പോഴും സാംസ്‌കാരിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഭംഗം വരുത്തിയിരുന്നില്ല. കാക്കാരിശ്ശി നാടകം കാണാനും പഠിക്കാനും അയല്‍ക്കാരനായ ശ്രീധരനാശാന്റെ സാന്നിധ്യം സെബാസ്റ്റ്യനെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ബ്യൂറോ ഓഫ്‌ ഇക്കണോമിക്‌സ്‌ ആന്റ്‌ സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്‌സ്‌ വകുപ്പില്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നപ്പോഴും നാടിനേയും നാട്ടാരേയും അറിയാന്‍ അദ്ദേഹം മറന്നില്ല.]<br />പുരോഹിതന്റെ മകനായ സെബാസ്റ്റ്യന്‍ അന്യമതക്കാരിയെ വിവാഹം കഴിച്ചപ്പോഴും ജാതിമതാദി സൂചനകള്‍ക്കപ്പുറം നില്‍ക്കുന്ന പേരുകള്‍ മക്കള്‍ക്ക്‌ നല്‍കിയതിലും താന്‍ ജീവിച്ച കാലഘട്ടത്തിന്റെ സ്വപ്‌നം കൂടി ഉള്‍ചേര്‍ക്കാന്‍ അദ്ദേഹം വിട്ടുപോയില്ല. സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികളേയും ശാരീരികാസ്വാസ്ഥ്യത്തേയും വിഗണിച്ചു കൊണ്ട്‌ കര്‍മ്മപഥത്തില്‍ അലയാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു ആ മനസ്സ്‌.<br />കേരളത്തെ സമ്പൂര്‍ണ്ണ സാക്ഷരതയിലേയ്‌ക്ക്‌ നയിച്ച മഹായജ്ഞത്തില്‍ പങ്കുചേര്‍ന്നതിനെ തുടര്‍ന്നാണ്‌ സെബാസ്റ്റ്യന്‍ തന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ തട്ടകത്തില്‍ എത്തിപ്പെട്ടത്‌. ഡപ്യൂട്ടേഷനില്‍ ട്രൈബല്‍ ലിറ്ററസി സ്റ്റേറ്റ്‌ കോ-ഓര്‍ഡിനേറ്റര്‍ ആയതോടെ ഗോത്രസംസ്‌കൃതിയില്‍ ആകൃഷ്‌ടനായി. പശ്ചിമഘട്ടത്തില്‍ അധിവസിക്കുന്ന എല്ലാ ഗിരിവര്‍ഗ്ഗങ്ങളുമായി സമ്പര്‍ക്കപ്പെടാനും അവരുടെ അകവും പുറവും നേരിട്ടു കാണാനും അനുഭവിക്കാനും ലഭിച്ച അവസരം മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു കൂടി പ്രയോജകിഭവിക്കത്തക്ക വിധം മാറ്റിത്തീര്‍ക്കാന്‍ സെബാസ്റ്റ്യന്‌ കഴിഞ്ഞെന്ന്‌ പില്‍ക്കാല ജീവിതം തെളിയിക്കുന്നു. ബഹുവിഷയ നിഷ്‌ഠമായ ഫോക്‌ലോറിന്റെ ഒരു പ്രധാന കൈവഴിയായ ട്രൈബല്‍ ലോറി(കാട്ടറിവ്‌)ന്റെ താത്വികവും പ്രായോഗികവുമായ വശങ്ങളെപ്പറ്റി പഠിക്കാന്‍ വിശാലമായ കവാടം തുറന്നു കിട്ടിയ സുവര്‍ണ്ണാവസരമായിരുന്നു അത്‌.<br />നേരത്തേ തന്നെ കാണിക്കാരില്‍ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്ന അനേ്വഷണം അട്ടപ്പാടിയിലേയും വയനാട്ടിലേയും ഇടുക്കിയിലേയും ആദിവാസിജീവിതങ്ങള്‍ ചുറ്റിപ്പടര്‍ന്നു വളര്‍ന്നു. കാടിന്റേയും കാട്ടുവാസികളുടേയും സ്‌പന്ദനങ്ങള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങാന്‍ പോന്ന ആര്‍ദ്രമായൊരു ഹൃദയമുണ്ടായിരുന്നു സെബാസ്റ്റ്യന്‌. കിര്‍ത്താര്‍ഡ്‌സ്‌ എന്ന സ്ഥാപനവുമായുള്ള ബന്ധവും കേരളത്തിലെ ഫോക്‌ലോര്‍ സംഘടനകളും പ്രവര്‍ത്തകരുമായുള്ള ചങ്ങാത്തവും തന്റെ താല്‌പര്യത്തെ ആളിക്കത്തിച്ചു. കോ-ഓര്‍ഡിനേറ്റര്‍ പദവിയില്‍ ഇരുന്നപ്പോള്‍ കിട്ടിയ ഉള്‍ക്കാഴ്‌ചകള്‍ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു പിന്നങ്ങോട്ട്‌. ബുദ്ധമതത്തിന്റേയും ജൈനമതത്തിന്റേയും സാംസ്‌കാരികാവശിഷ്‌ടങ്ങള്‍ നമ്മുടെ വനങ്ങളിലുണ്ടോയെന്ന അനേ്വഷണം വരെ അത്‌ ആഴ്‌ന്നിറങ്ങി. ശ്രീബുദ്ധനെക്കുറിച്ച്‌ ചിലതു കുറിക്കുകയും ചെയ്‌തു.<br />ഗവേഷകനെന്നതിനേക്കാള്‍ ട്രൈബല്‍ലോറിന്റെ സമ്പാദകനായിരുന്നു സെബാസ്റ്റ്യന്‍. നിരവധി `ചാരുകസേര ഗവേഷകന്മാര്‍ക്ക്‌' ആ വസ്‌തുക്കള്‍ ഉപകരിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ദ്രവീഡിയന്‍ എന്‍സൈക്ലോപിഡിയ പോലും അദ്ദേഹത്തെ ഉപജീവിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.<br />കെ.പാനൂര്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ ആദിവാസികളുടെ ആത്മാവു കണ്ടറിയാന്‍ ഇത്രത്തോളം ആത്മാര്‍ത്ഥത കാണിച്ച ഒരാള്‍ നമുക്കിടയിലില്ല. `ആദികല' എന്ന സംഘടന രൂപീകരിച്ച്‌ പുതിയ തലമുറയിലേയ്‌ക്ക്‌ ഫോക്‌ലോറിന്റെ സന്ദേശമെത്തിക്കാനും അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഗോത്രവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ പാട്ടുകളും കഥകളും മാത്രമല്ല, അവരുടെ ഭൗതികസംസ്‌കാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഇതര വിഷയങ്ങളും സെബാസ്റ്റ്യന്റെ ശേഖരണത്തില്‍പ്പെടുന്നു.<br />ആദിവാസികളുടെ കലാപ്രകടനങ്ങള്‍ സര്‍ക്കാരിന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുത്തുന്നതിലുള്ള സംരംഭങ്ങളിലും അദ്ദേഹം വ്യാപൃതനായിരുന്നു. ആദിവാസി സാക്ഷരതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്‌ പുറത്തിറക്കിയ `ഗോത്രസ്‌മൃതി`യെന്ന പ്രസിദ്ധീകരണം വലിയ കൂട്ടായ്‌മയുടെ ചരിത്രരേഖയാണ്‌. ഇതിന്റെ കടിഞ്ഞാണ്‍ പിടിച്ചവരില്‍ പ്രമുഖന്‍ സെബാസ്റ്റ്യനായിരുന്നു. കാണിക്കാരുടെ `സൂത്രലിപി'യായ വള്ളിമുടിച്ചിലിന്‌ പുറംലോകത്തില്‍ പ്രചാരം നല്‍കിയതും കാണിക്കാര്‍ക്ക്‌ മാര്‍ത്താണ്‌ഡവര്‍മ്മ മഹാരാജാവ്‌ തുല്യം ചാര്‍ത്തിക്കൊടുത്ത ഭൂമി സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങള്‍ പുറത്തു കൊണ്ടുവന്നതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉത്സാഹത്തിലാണ്‌.<br />ഫോക്‌ലോറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഏതാണ്ട്‌ എല്ലാ സംഘടനകളിലും അംഗമായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുള്ള അദ്ദേഹം താന്‍ ശേഖരിച്ച അമൂല്യമായ ഗോത്രയറിവുകളെയെല്ലാം പുറത്തുകൊണ്ടുവരാന്‍ കഴിയാതെയാണ്‌ കടന്നുപോയത്‌. പറഞ്ഞാല്‍ തീരാത്ത വനാനുഭവങ്ങളും ഓര്‍മ്മകളും അദ്ദേഹം ബാക്കി വച്ചു.<br /><em>കാലം കുറഞ്ഞ ദിനമെങ്കിലുമര്‍ത്ഥ ദീര്‍ഘം</em><br /><em>മാലേറെയെങ്കിലുമതീവമനോഭിരാമ</em>മായിരുന്നു ആ ജീവിതം.<br />ജ്‌ഞാനത്തിലും കര്‍മ്മത്തിലും ദീപ്‌തി ചൊരിഞ്ഞു പരിലസിച്ച സെബാസ്റ്റ്യന്‍ ഒരപൂര്‍ണ്ണ കാവ്യമാണ്‌- വരും തലമുറകള്‍ക്ക്‌ പൂര്‍ത്തിയാക്കാനുള്ള കാവ്യം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-1989516773642191?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-58966155085165756512007-11-23T07:03:00.000-08:002007-11-28T04:27:39.433-08:00<strong><span style="color:#ffcccc;"><span style="font-size:180%;">എം സെബാസ്റ്റ്യന്</span></span></strong><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R01eA3wtrFI/AAAAAAAAABE/cvCKM15dopI/s1600-h/seb2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137866118960884818" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R01eA3wtrFI/AAAAAAAAABE/cvCKM15dopI/s320/seb2.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong><span style="color:#ff6600;">‍കമ്മീഷന്‍ അംഗങ്ങള്</span></strong><br /><strong><span style="color:#ffff00;"></span></strong><br /><em>‍</em><span style="font-size:130%;"><em>വ</em>നിതാ കമ്മീഷന്‍ പോലെയും ഇലക്ഷന്‍ കമ്മീഷന്‍ പോലെയും ഉപഭോക്തൃ കോടതി പോലെയും സ്വതന്ത്രാധികാരമുള്ള ഒന്നായിരിക്കണം പട്ടികവര്‍ഗ്ഗ കമ്മീഷനും. ആദിവാസികളുടെ എല്ലാ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കും പരിഹാരം നിര്‍ദ്ദേശിക്കാനും നടപ്പിലാക്കാനും കമ്മീഷന്‌ അധികാരമുണ്ടായിരിക്കണം. കമ്മീഷനില്‍ അര്‍പ്പണബോധമുള്ള മൂന്ന്‌ അംഗങ്ങള്‍ മതിയാകും. ഒരു നിയമജ്ഞന്‍, ആദിവാസിത്തമുള്ള ഒരു ആദിവാസി പ്രതിനിധി, ആദിവാസി പ്രശ്‌നങ്ങളില്‍ വേണ്ടത്ര പരിജ്ഞാനമുള്ള ഒരു സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തകന്‍ എന്നിവരായിരിക്കണം അംഗങ്ങള്‍. ഇവരില്‍ ഒരാളെങ്കിലും വനിതയായിരിക്കണം. വിദ്യാഭ്യാസ ആനുകൂല്യം മാത്രം ലഭിക്കുന്ന 15 ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളെ കൂടി കമ്മീഷന്റെ പ്രവര്‍ത്തന പരിധിയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തണം.<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">നിലവിലുള്ള പദ്ധതികളുടെ പോരായ്‌മ കണ്ടെത്തി പരിഹരി ക്കല്</span></strong><br />‍ആദിവാസികള്‍ക്കു വേണ്ടി ധാരാളം ക്ഷേമപദ്ധതികള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ നടപ്പിലാക്കുന്നുണ്ട്‌. കോടിക്കണക്കിന്‌ രൂപ ഈ ഇനത്തില്‍ ചെലവാക്കിവരുന്നു. എന്നിട്ടും ആദിവാസികളുടെ ജീവിതം കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ദുരിതപൂര്‍ണ്ണമാകുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. പദ്ധതി നടത്തിപ്പിലെ അഴിമതികള്‍ മാത്രമല്ല ദീര്‍ഘവീക്ഷണമില്ലായ്‌മയും ഇതിനു കാരണമാവുന്നുണ്ട്‌. ഇവയെ കുറിച്ചുള്ള പരാതികളിന്മേല്‍ അനേ്വഷണം നടത്താനും നടപടി സ്വീകരിക്കാനും പരിഹാരം ആവിഷ്‌കരിക്കാനും കമ്മീഷനു കഴിയണം.<br /><br /><strong><span style="color:#ff9966;">നാട്ടില്‍ കഴിയുന്നവര്‍ക്കും കാട്ടില്‍ കഴിയുന്നവര്‍ക്കും</span></strong><br /><br />ആദിവാസികളുടേയും നാട്ടുവാസികളുടേയും ജീവിതാവശ്യങ്ങള്‍ ഒന്നു പോലെയല്ല. ജീവിത രീതിയും സംസ്‌കാരവും വ്യത്യസ്‌തങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്‌. കൂട്ടായ്‌മയുടെ ജീവിതാവശ്യം മെച്ചപ്പെടുത്താനുതകുന്ന തരത്തിലുള്ളതാവണം അവര്‍ക്കു വേണ്ടി നടപ്പാക്കുന്ന ക്ഷേമപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍. ഇത്‌ സാധ്യമാകണമെങ്കില്‍ ഓരോ ആദിവാസി കൂട്ടായ്‌മകളെ കുറിച്ചും സമഗ്രമായ പഠനങ്ങള്‍ വേണ്ടി വരും. ഈ ചുമതലയും പട്ടികവര്‍ഗ്ഗകമ്മീഷനെ ഏല്‌പിക്കാവുന്നതാണ്‌.<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff9966;"><strong>പൊതു സമീപനവുംപ്രാദേശിക പരിഗണനയും</strong><br /></span><br />ആദിവാസി ക്ഷേമപ്രവര്‍ത്തന പദ്ധതിക്ക്‌ ഒരു പൊതുസമീപനം സ്വീകരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ പരിഗണനാക്രമത്തിലും കാര്യമായ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തേണ്ടതുണ്ട്‌. ഒരു പ്രത്യേക ആദിവാസി വിഭാഗത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍പോലും പ്രാദേശിക പരിഗണനകള്‍ സ്വീകരിക്കേണ്ടതായിവരും. ആദിവാസി മേഖലയെ പൊതുവെ മൂന്നായി തിരിക്കുന്നതാവും ഉചിതം.<br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;">നാട്ടുവാസികള്‍ക്കൊപ്പം കഴിയുന്നവര്</span></em></strong><br /><br />‍നാട്ടുഭാഷ സ്വന്തമാക്കുകയും നാടന്‍ ജീവിതം നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണിവര്‍. ആദിവാസികള്‍ക്ക്‌ മൊത്തത്തില്‍ ലഭിക്കണ്ട ആനുകൂല്യങ്ങളുടെ സിംഹഭാഗവും ലഭിക്കുന്നത്‌ ഇവര്‍ക്കായിരിക്കും. ഉദാ: എസ്‌ എസ്‌ എല്‍ സി തോറ്റ കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ ട്യൂട്ടോറിയലില്‍ ചേര്‍ന്നു പഠിക്കാനുള്ള ഗ്രാന്റ്‌ ലഭിക്കുന്നത്‌ നാട്ടില്‍ കഴിയുന്ന ആദിവാസിക്കാണ്‌. കാരണം തോറ്റവരില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ മാര്‍ക്കു വാങ്ങിയവര്‍ക്കാണ്‌ ഈ ആനുകൂല്യം ലഭിക്കുക. സ്‌കൂള്‍ സൗകര്യങ്ങളും മറ്റ്‌ സൗകര്യങ്ങളും ലഭ്യമല്ലാതെ ഉള്‍പ്രദേശങ്ങളില്‍ കഴിയുന്നവര്‍ പിന്‍തള്ളപ്പെട്ടു പോകുന്നു. ജോലിയുടെ കാര്യത്തിലും മറ്റ്‌ പരിഗണനകളിലും നാട്ടില്‍ കഴിയുന്ന ആദിവാസികള്‍ ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ നേടുമ്പോള്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അര്‍ഹതപ്പെട്ടവര്‍ പിന്തള്ളപ്പെട്ടുപോകുന്നു. പരിഗണനാക്രമത്തില്‍ ഉചിതമായ മാനദണ്‌ഡം നിശ്ചയിച്ചാല്‍ ഈ പിഴവ്‌ പരിഹരിക്കാനാവും.<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#009900;"><em><strong>ഉള്‍വനത്തിനും നാടിനുമിടയില്‍ കഴിയുന്നവര്</strong></em><br /><em><strong></strong></em></span><br />‍നാടന്‍ ജീവിതത്തോട്‌ ആഭിമുഖ്യം പുലര്‍ത്തുകയും എന്നാല്‍ പഴമ കൈവിടാന്‍ താല്‌പര്യമില്ലാത്തതുമായ കൂട്ടരാണിവര്‍. ഇവിടെ നടപ്പാക്കുന്ന മിക്ക വികസനപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും വിപരീത ഫലമുളവാക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. ഉദാ: പരമ്പരാഗതമായ രീതിയില്‍ ഈറയും പുല്ലും കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ വീട്ടില്‍ പുകയില്ലാത്ത അടുപ്പു സ്ഥാപിക്കുന്നു. വിറക്‌ സുലഭമായി ലഭിക്കുന്ന പ്രദേശത്ത്‌ ഇന്ധനക്ഷമതയുള്ള അടുപ്പിന്റെ ആവശ്യം തന്നെയില്ല. അടുപ്പില്‍ നിന്നുള്ള പുകയേറ്റ്‌ ഏഴുവര്‍ഷം വരെ നിലനില്‍ക്കേണ്ട വീട്‌ ഒരു വര്‍ഷമെത്തും മുമ്പേ നിലംപൊത്തുന്ന കാഴ്‌ചയാണ്‌ കാണുന്നത്‌. അവര്‍ക്കു വേണ്ടി നിര്‍മ്മിച്ചു കൊടുക്കുന്ന വീടിന്റെ സ്ഥിതിയും ഏറെക്കുറെ ഇപ്രകാരം തന്നെയാണ്‌. അവരുടെ തനതു ഗൃഹനിര്‍മ്മാണ രീതി പരിഷ്‌കരിച്ച്‌ കൂടുതല്‍ ഈടും ഉറപ്പുമുള്ള വീടു നിര്‍മ്മിച്ചു നല്‍കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കില്‍ അവര്‍ അതില്‍ കഴിയുമായിരുന്നു. അവര്‍ക്ക്‌ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിയാത്തതിനാല്‍ വെറുതെ കിട്ടുന്ന വീട്‌ സ്വീകരിക്കുകയും അതില്‍ താമസിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.<br /><br /><strong><em><span style="color:#009900;">ഉള്‍വനങ്ങളില്‍ കഴിയുന്നവര്</span></em></strong><br /><br />‍തനതുപാരമ്പര്യത്തില്‍ ഇപ്പോഴും മുറുകെ പിടിക്കുന്നവര്‍. ഗതാഗത സൗകര്യമുള്ളിടത്തു നിന്നും വളരെ ഉള്ളിലായിരിക്കും ഈ പ്രദേശം. ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളൊന്നും ലഭ്യമല്ലാത്ത പ്രദേശമാണിവിടം. ക്ഷേമപദ്ധതികള്‍ അധികമൊന്നും ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാറില്ല. ലഭിക്കുന്നതാകട്ടെ മിക്കതും അപ്രസക്തവുമാണ്‌. ഉദാ: വളര്‍ത്തു മൃഗങ്ങളെ മക്കളെപ്പോലെ കരുതുന്നവരാണിവര്‍. അതുകൊണ്ട്‌ അവയുടെ ഇറച്ചിയോ, പാലോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. ഇവര്‍ക്ക്‌ ആടുമാടുകളെ വിതരണം ചെയ്‌തിട്ട്‌ എന്താണ്‌ പ്രയോജനം? ആനയുടെ പഥ്യാഹാരമാണ്‌ തെങ്ങ്‌. ആനക്കാട്ടില്‍ കഴിയുന്നവര്‍ക്ക്‌ തെങ്ങിന്‍ തൈ വിതരണം നടത്തിയാലുള്ള സ്ഥിതി പറയേണ്ടതുണ്ടോ?ആയതിനാല്‍ വാസസ്ഥലത്തിന്റെ പ്രതേ്യകത, ആദിവാസി വിഭാഗത്തിന്റെ പ്രതേ്യകത തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളും സസൂക്ഷ്‌മം പഠിച്ച്‌ ആലോചനാപൂര്‍വ്വം വികസനപദ്ധതികള്‍ നടപ്പാക്കാന്‍ കഴിയണം. അതിനുള്ള മേല്‍നോട്ടം വഹിക്കുവാന്‍ പട്ടികവര്‍ഗ്ഗകമ്മീഷനു ചുമതലയുണ്ടാവണം.<br /><br /><span style="color:#ff6666;"><strong>ഭൂവിതരണം</strong> </span><br /><br /><em><strong><span style="color:#009900;">ബോധപൂര്‍വ്വം വിറ്റവരും ജീവിതസൗകര്യങ്ങളുള്ളവരും</span></strong></em><br /><br />ഭൂമിക്കു വേണ്ടി ലഭിച്ചിട്ടുള്ള എല്ലാ പദ്ധതികളും സത്യസന്ധമായികൊള്ളണമെന്നില്ല. നഗരത്തിലോ പട്ടണത്തിലോ ഉള്ള ഇരുപത്തിയഞ്ച്‌ സെന്റു പതിഞ്ഞ ഭൂമിവിറ്റ്‌ ഇരുപത്തി അഞ്ച്‌ ഏക്കര്‍ വനഭൂമി വാങ്ങിയവരുണ്ട്‌. ബോധപൂര്‍വ്വം നാട്ടിലെ ഭൂമിയുടെ ഒരംശം വില്‍ക്കുകയും നിയമ പരിരക്ഷയുടെ പേരില്‍ പരാതിപ്പെടുകയും ചെയ്‌തിട്ടുള്ള സംഭവങ്ങള്‍ നിരവധിയാണ്‌. നാട്ടിലും കാട്ടിലുമായി ജീവിക്കാനാവശ്യമായ ഭൂമിയും മറ്റ്‌ ജീവിതസൗകര്യങ്ങളുമുള്ളവര്‍ ഇത്തരം പരാതിക്കാരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ പെടുന്നു. ഇവയുടെ നിജസ്ഥിതി കണ്ടെത്തിയ ശേഷം ഉചിതമാര്‍ഗ്ഗം സ്വീകരിക്കുവാന്‍ കമ്മീഷനു കഴിയണം.<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#009900;"><strong><em>ഭൂമി ഇല്ലാത്തവരും പരാതി കൊടുക്കാനറിയാത്തവരും</em></strong><br /></span><br />പ്രലോഭനങ്ങളിലും ഭീഷണികളിലും പെട്ട്‌ വസ്‌തു നഷ്‌ടമായവരും സ്വന്തം ഭൂമിയില്‍ നിന്ന്‌ ആട്ടിയോടിക്കപ്പെട്ടവരും നിരവധിയാണ്‌. നിരക്ഷരതയും ബാഹ്യലോകവുമായി അധികം ബന്ധവുമില്ലാത്തതും കാരണം നിയമസംരക്ഷണത്തിന്റെ കാര്യവും ഇവര്‍ക്കറിയില്ല. ഇവരില്‍ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും നഷ്‌ടപ്പെട്ട ഭൂമിക്കുവേണ്ടി അപേക്ഷ പോലും സമര്‍പ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല. ഇവരുടെ പ്രശ്‌നവും പരിഹരിക്കപ്പെണ്ടേതുണ്ട്‌. നിയമക്കുരുക്കുകളില്ലാതെ ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഇടപെടാനും ഉചിതമായ പരിഹാരമുണ്ടാക്കാനും കമ്മീഷന്‌ അധികാരമുണ്ടായിരിക്കണം. ചുരുക്കത്തില്‍ അപേക്ഷ സമര്‍പ്പിച്ചിട്ടുള്ള അനര്‍ഹരെ ഒഴിവാക്കുകയും അപേക്ഷ സമര്‍പ്പിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അര്‍ഹതപ്പെട്ടവരെ കണ്ടെത്തി ഭൂമി നല്‍കുകയും വേണം.<br /><br /><strong><span style="color:#009900;">ഘട്ടം ഘട്ടമായി നടപ്പാക്കുക</span></strong><br /><br />ഭൂവിതരണം ഒറ്റയടിക്ക്‌ നടപ്പാക്കുന്നത്‌ ഒഴിവാക്കണം. ഇത്‌ അവരുടെ ജീവിതം കൂടുതല്‍ ദുരിതമയമാക്കുകയേയുള്ളു. പുതിയ ഭൂമിയില്‍ ഭക്ഷണം, പാര്‍പ്പിടം തുടങ്ങി ജീവിതസൗകര്യങ്ങളൊന്നുമുണ്ടാവുകയില്ല. ചിലപ്പോള്‍ കുടിവെള്ളം പോലും പ്രശ്‌നമായേക്കാം. ആയതിനാല്‍ ഘട്ടം ഘട്ടമായി മൂന്നു വര്‍ഷം കൊണ്ട്‌ ഭൂവിതരണം പൂര്‍ത്തിയാക്കുകയും നാലാം വര്‍ഷം വിട്ടുപോയ പരാതികള്‍ പരിഹരിക്കുകയുമാവാം. ആവശ്യമെങ്കില്‍ ആദിവാസി സംഘടനകളുമായി ഇക്കാര്യം വിശദമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്യാവുന്നതാണ്‌. ഭൂമി ലഭിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ താമസിക്കാന്‍ വീടുണ്ടാവണം. കൃഷി ചെയ്യാനുള്ള സൗകര്യങ്ങളും ചെയ്‌തു കൊടുക്കണം. ആറുമാസക്കാലം സൗജന്യ റേഷന്‍ നല്‍കണം. കൃഷിയില്‍ നിന്നും ആദായം ലഭിച്ചു തുടങ്ങുകയും സ്വന്തം കാലില്‍ നില്‍ക്കാന്‍ ത്രാണിയുണ്ടാവുകയും ചെയ്യുന്ന മുറയ്‌ക്ക്‌ സൗജന്യ റേഷന്റെ അളവ്‌ കുറച്ച്‌ ക്രമേണ ഇല്ലാതാക്കണം. ഈ സമയം മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ക്ക്‌ ഭൂമി നല്‍കുകയും അവരുടെ ജീവിത നിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യാനാവും. ഈ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ ദിശാഗതി നിയന്ത്രണവും മേല്‍നോട്ടവും പട്ടികവര്‍ഗ്ഗ കമ്മീഷന്‌ നടത്താന്‍ കഴിയും.ഭൂപ്രശ്‌നം, അതിക്രമങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള സംരംക്ഷണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളെല്ലാം പട്ടികവര്‍ഗ്ഗ കമ്മീഷന്റെ പരിധിയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയാല്‍ കാലതാമസം ഒഴിവാക്കുവാനും കുറ്റമറ്റ രീതിയില്‍ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കുവാനും സാധിക്കുമെന്നു തോന്നുന്നു.<br /><br /></span><em><span style="font-size:85%;">(ആദിവാസികള്‍ക്കുള്ള ഭൂവിതരണം ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നതിനും ആദിവാസി ക്ഷേമ പദ്ധതികള്‍ കുറ്റമറ്റതാക്കുന്നതിനും വേണ്ടി </span></em><br /><br /><em><span style="font-size:85%;">ശ്രീ സെബാസ്റ്റ്യന്‍ പട്ടികജാതി-പട്ടികവര്‍ഗ്ഗ വകുപ്പ്‌ പ്രിന്‍സിപ്പല്‍ സെക്രട്ടറിക്ക്‌ നല്‍കിയ നിവേദനമാണിത്‌).</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-5896615508516575651?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-2627930750381046892007-11-23T06:59:00.000-08:002007-11-28T04:50:01.789-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R01jbHwtrGI/AAAAAAAAABM/NXbvf9grDYI/s1600-h/seb3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137872067490589794" style="WIDTH: 132px; CURSOR: hand; HEIGHT: 146px" height="160" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R01jbHwtrGI/AAAAAAAAABM/NXbvf9grDYI/s320/seb3.jpg" width="105" border="0" /></a><br /><div><strong><span style="font-size:130%;color:#ffcccc;"><span style="font-size:180%;">നടരാജന്‍ ബോണക്കാട്‌</span></span></strong><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_gjFpGfBf1v4/R0b6iHwtq-I/AAAAAAAAAAM/oNfJxM2zXRU/s1600-h/rab.gif"></a><br /><br /><span style="font-size:130%;"><em>അ</em>പ്പോള്‍ അതെല്ലാം ഓര്‍മ്മ വന്നു. ശരിയാണല്ലോ. നെടുമങ്ങാടന്‍ ലിറ്റില്‍ മാഗസിനുകളുടെ ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത്‌ സെബാസ്റ്റ്യനില്‍ നിന്നാണ്‌.....ഒന്നോ രണ്ടോ ലക്കം മാത്രമിറങ്ങിയ <em>ഫ്രീ ബേര്‍ഡ്‌സ്‌</em>, പ്രഫുല്ല ചന്ദ്രന്റെ <em>അരിവാള്‍</em>, സതീഷ്‌ കുമാറിന്റെ <em>അവാര്‍ഡ്‌</em>, രണ്ടു അച്ചുകൂടങ്ങളുടെ വകയായി വന്നിരുന്ന <em>മായാവി</em>യും, <em>വാഹിനി</em>യും- പിന്നെ മാതൃഭൂമി സ്റ്റഡിസര്‍ക്കിളിന്റെ ഒരു കൈയെഴുത്തു മാസികയും....</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">അതു വരെ ഇങ്ങനെയൊക്കെയായിരുന്ന നെടുമങ്ങാടിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ്‌ ഒരു വെള്ളിടിപോലെ കുഞ്ഞു<em>സൂര്യന്‍</em>' പൊട്ടി വീണത്‌.ഇരുപത്താറാണ്ടുകള്‍ക്ക്‌ മുമ്പാണ്‌.ഒരു കേവല എഴുത്തുകാരനും അരാഷ്‌ട്രീയക്കാരനുമൊക്കെയായി അലഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന കാലത്ത്‌, നക്‌സലൈറ്റായിരുന്ന മധു എന്നെ സമീപിക്കുന്നു: ഒരു ലിറ്റില്‍ മാഗസിന്‍ ഇറക്കാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. സെബാസ്റ്റ്യനൊക്കെയുണ്ട്‌. (സെബാസ്റ്റ്യന്റെ സ്വപ്‌നശിശുവായിരുന്നു ആ ലിറ്റില്‍ മാഗസിനെന്ന്‌ പന്നീട്‌ മനസ്സിലാക്കി.)</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">സെബാസ്റ്റ്യനെ അന്ന്‌ വിസ്‌മയത്തോടെയാണ്‌ കണ്ടിരുന്നത്‌. കോടതിയില്‍ കയറി മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ച ജനകീയ സാംസ്‌കാരികവേദിക്കാരന്‍, ഇരിഞ്ചയത്ത്‌ <em>നാടുഗദ്ദിക </em>അവതരിപ്പിക്കാന്‍ നേതൃത്വം കൊടുത്തവന്‍....</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">സെബാസ്റ്റ്യന്‍, മധു, ഞാന്‍ (ഞങ്ങള്‍ മൂന്നുപേരും സമവയസ്‌കരായിരുന്നു.), പിന്നെ യുവകവിയായ പോതുപാറ മധുസൂദനന്‍- ഈ നാലുപേരായിരുന്നു `സൂര്യന്‍' സമിതിയില്‍.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">സെബാസ്റ്റ്യന്‍ അന്ന്‌ ട്രാന്‍സ്‌പോര്‍ട്ട്‌ കോര്‍പ്പറേഷനില്‍ കണ്ടക്‌ടറായിരുന്നു.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">ക്യാഷ്‌ബാഗില്‍ നിന്ന്‌ നൂറ്‌ ഒറ്റരൂപാ നോട്ടുകളുടെ ഒരടുക്ക്‌ ഇളംചൂടാര്‍ന്ന ജലകണികകള്‍ തെറിക്കുന്ന ഒരു പ്രസരിപ്പോടെ സെബാസ്റ്റ്യന്‍ എടുത്തുതന്നത്‌ സൂര്യന്റെ പ്രവര്‍ത്തനത്തിനാണോ, എറണാകുളത്തു വച്ചു നടന്ന ലിറ്റില്‍ മാഗസിന്‍ സമ്മേളനത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാനുള്ള വണ്ടിക്കൂലിയായിട്ടാണോ എന്ന്‌ കൃത്യമായി ഓര്‍ക്കാനാവുന്നില്ല. (ഒരു കിലോ മരച്ചീനിക്ക്‌ മുപ്പത്‌ പൈസ മാത്രമായിരുന്ന ആ കാലം. സൂര്യന്റെ വിലയും അതുതന്നെയായിരുന്നു.)</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">എന്നും വെളുപ്പു മാത്രം ഉടുത്തു നടന്ന ആ സാംസ്‌കാരിക പ്രവര്‍ത്തകന്റെ ഊര്‍ജ്ജസ്വലതയുടെ നിദര്‍ശനങ്ങള്‍ തന്നെയായിരുന്നു സൂര്യനിലും മറ്റും സെബാസ്റ്റ്യന്‍ എഴുതിയ കവിതകളും കുറിപ്പുകളും.ഇരിഞ്ചയത്ത്‌ വേരുപിടിച്ചിരുന്ന ഒരു ആദിവാസി സമൂഹത്തെക്കുറിച്ച്‌ സെബാസ്റ്റ്യന്‍ അന്ന്‌ വികാരപൂര്‍വ്വം സംസാരിച്ചതോര്‍ക്കുന്നു. പിന്നീട്‌ ആദിവാസി പഠനത്തിനും രചനകള്‍ക്കുമായി ജീവിതം നീക്കിവച്ച സെബാസ്റ്റ്യന്റെയുള്ളില്‍ അന്നാണ്‌ അതിനുള്ള ബീജാവാപം നടന്നതെന്ന്‌ തോന്നുന്നു.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">ഒരു നക്‌സലൈറ്റ്‌ പ്രസിദ്ധീകരണമായാണ്‌ സൂര്യന്‍ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടത്‌. അതിന്റെ പ്രവര്‍ത്തകനായതോടെ ഞാനും മാറിമറിഞ്ഞു.സൂര്യനാണ്‌ പിന്നീടുള്ള എന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം വഴിതന്നത്‌.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">എന്നും ഒട്ടൊക്കെ വൈകാരികമായി കാര്യങ്ങളെ സമീപിക്കുന്ന ഒരുവനെന്ന നിലയ്‌ക്ക്‌ എനിക്ക്‌ <em>സൂര്യന്‍</em> സമിതിയുമായി ഇടയേണ്ടി വന്നിട്ടുള്ളതും ഓര്‍ക്കത്തക്കതാണ്‌.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">-ഞാന്‍ മുങ്ങിനടക്കുകയായിരുന്നു.</span></div><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">നക്‌സലൈറ്റ്‌ നേതാവും നാടകക്കാരനുമായ കെ.പി.രവിയുടെ ആശുപത്രി മുറി.അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:സെബാസ്റ്റ്യന്‍ ഇവിടെ വന്ന്‌ സംസാരിച്ചിരുന്നു. നടരാജനെ കാണാനേയില്ല-എന്നയാള്‍ പറഞ്ഞത്‌, അയാളുടെ ഒരു മുയലിനെ കാണാതെ പോയി എന്ന്‌ പറയുന്നതു പോലെയാണ്‌....</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">കാല്‍ നൂറ്റാണ്ടിനിപ്പുറത്തു നിന്ന്‌-ആ മുയലുകള്‍...</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">ഇപ്പോഴും ഇവിടെയൊക്കെ...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-262793075038104689?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-15934390333378350262007-11-23T06:49:00.000-08:002007-11-23T07:16:14.543-08:00<span style="font-size:180%;color:#ffcccc;"><strong>വൃന്ദ പി എസ്<br /></strong></span><span style="font-size:130%;">അച്ഛന്‍ ഒരുപാട്‌ സ്‌നേഹിച്ച <em>ആദികല</em>യെകുറിച്ച്‌ എനിക്ക്‌ ഓര്‍മ്മ വരുന്നു. തിരക്കുപിടിച്ച എഴുത്തിനിടയിലും ഓഫീസ്‌ ജോലി, പൊതുപ്രവര്‍ത്തനം എന്നിവയ്‌ക്ക്‌ അച്ഛന്‍ ആദരവും ശ്രദ്ധയും നല്‍കിയിരുന്നു. പരമ്പരാഗത നാടന്‍കലകളെ ഉണര്‍ത്തി വളര്‍ത്താന്‍വേണ്ടിയാണ്‌ അച്ഛനും സുഹൃത്തുകളും ആദികല എന്ന നാടന്‍കലാ പരിശീലനകേന്ദ്രം ആരംഭിച്ചത്‌. ഞാന്‍ കുഞ്ഞായിരുന്ന നാള്‍മുതല്‍ ഇതൊക്കെ കാണാനും കളിക്കാനും തുടങ്ങിയതാണ്‌. തിരുവാതിരകളി, താലം എടുത്തുകളി, കൈകൊട്ടിക്കളി, കുരുത്തോലനൃത്തം, ചരടുപിന്നിക്കളി തുടങ്ങി എത്രയെത്ര കളികള്‍. ശനിയും ഞായറും ആദികലയില്‍ തന്നെയാകും ഞാനും ചേച്ചിയും. ഞാന്‍ നാലില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ അരങ്ങേറ്റം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഒരുപാട്‌ സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഞങ്ങള്‍ പരിപാടികള്‍ നടത്തുകയും പ്രശംസപിടിച്ചുപറ്റുകയും ചെയ്‌തിട്ടുണ്ട്‌. എറണാകുളം മറൈന്‍ ഡ്രൈവില്‍ വച്ചുനടന്ന പ്രോഗ്രാം ഇന്നലത്തെപ്പോലെ എന്റെ മനസ്സില്‍ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നു. അച്ഛനും അച്ഛന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും <em>ആദികല</em> നിലനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുപോകുവാന്‍ നന്നേ പാടുപെട്ടിട്ടുണ്ട്‌. ഇതിലൂടെ അറിയപ്പെടാതിരുന്ന പല വിഭാഗം നാടന്‍കല ആശാന്‍മാരെ ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്‌. ആദികലയില്‍ കതിരുകാള, ചെണ്ട, വയലിന്‍, ഹാര്‍മോണിയം തുടങ്ങിയവ പരിശീലിച്ചിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ അച്ഛന്‌ ചെയ്‌ത്‌ തീര്‍ക്കാന്‍ ഒരുപാട്‌ കാര്യങ്ങള്‍ ഇനിയും ബാക്കിയാണ്‌....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-1593439033337835026?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-26973995739855939462007-11-23T06:34:00.000-08:002007-11-23T06:49:04.089-08:00<strong><span style="font-size:180%;">ലോ</span></strong><span style="font-size:130%;">കമെമ്പാടുമുള്ള ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളുടെ ഇടനിലകളില്‍ വന്ന അപചയങ്ങളെക്കുറിച്ചു പരിതപിക്കുകയും അവരുടെ പക്ഷത്തുനിന്നു പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്‌ത സെബാസ്റ്റ്യന്‍ നമ്മെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞിട്ട്‌ ഒരു വര്‍ഷം തികയുകയാണ്‌.ജനകീയ സാംസ്‌കാരികവേദി, യുക്തിവാദി പ്രസ്ഥാനം, ഗ്രന്ഥശാല പ്രസ്ഥാനം, ശാസ്‌ത്രസാഹിത്യ പരിഷത്ത്‌, ആദികല എന്നീ സംഘടനകളുടെ സജീവപ്രവര്‍ത്തകനായിരുന്നു.കാണിക്കാരുടെ ലോകം, മുറംകിലുക്കിപ്പാട്ട്‌, സഞ്ചരിക്കന്ന പാഠശാലകള്‍ എന്നീ പുസ്‌തകങ്ങളുടെ രചയിതാവും `ഗോത്രസ്‌മൃതി' എന്ന ആദിവാസി സ്‌മരണിക, ആദിവാസി സാക്ഷരതാപാഠാവലി, ആദിവാസി സംരക്ഷണനിയമങ്ങള്‍, ആദിവാസി ക്ഷേമപദ്ധതികള്‍ എന്നീ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടെ ചുമതലക്കാരനുമായിരുന്നു.ചുറ്റുപാടുകളെ ജാഗ്രതയോടെ നിരീക്ഷിക്കുകയും നിര്‍ഭയം പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്‌ത്‌ സെബാസ്റ്റ്യന്‍ ആദര്‍ശനിഷ്‌ഠമായ ജീവിതമാണ്‌ നയിച്ചത്‌. ഇക്കണോമിക്‌സ്‌ ആന്റ്‌ സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്‌സ്‌ വകുപ്പിലെ ദൈനംദിനജോലി കൃത്യമായി നിര്‍വ്വഹിക്കുകയും അക്കാദമികമായ പിന്‍ബലത്തിന്‌ ആവശ്യമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുകയും സമൂഹത്തോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്ത്വങ്ങള്‍ നിറവേറ്റാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്‌തു അദ്ദേഹം.ചില വ്യക്തികളുടെ സാന്നിദ്ധ്യം കാലത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്‌. അവരുടെ വേര്‍പാട്‌ നമ്മെ വികാരപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. ഓരങ്ങളിലേക്കെറിയപ്പെടുന്നവരുടെ സങ്കടങ്ങള്‍ക്കൊണ്ട്‌ നിറയുന്ന ഇക്കാലത്ത്‌ വേര്‍പിരിഞ്ഞ സെബാസ്റ്റ്യന്റെ മുപ്പത്തിയഞ്ച്‌ വര്‍ഷത്തെ സാംസ്‌കാരിക ജീവിതം ചരിത്രത്തില്‍ അടയാളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.ഈ സ്‌മൃതിപത്രിക ഒരു ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍ കൂടിയാണ്‌.</span><br /><em><span style="font-size:130%;">--</span><span style="font-size:100%;">സെബാസ്റ്റ്യന്‍ സുഹ്ര്ത് വേദി</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-2697399573985593946?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-1169566827051701732007-01-23T07:35:00.000-08:002007-11-23T07:36:16.386-08:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/644/3768/1600/831702/agastya.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/644/3768/320/426922/agastya.jpg" border="0" /></a><br /><p><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#996633;"></span></strong> </p><p><span style="font-family:trebuchet ms;color:#996633;"><strong><span style="font-size:180%;">കാട്ടരുവിയില്‍ കുളിക്കാം</span> </p><br /><br /></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-116956682705170173?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-1169566379475749422007-01-23T07:30:00.000-08:002007-11-23T07:32:16.591-08:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/644/3768/1600/789621/a].jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/644/3768/320/929976/a%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;">കാടിലൂടെയുള്ള യാത്ര എത്ര ആനന്ദം!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-116956637947574942?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-1169565572407692452007-01-23T07:17:00.000-08:002007-11-23T07:34:40.362-08:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/644/3768/1600/663526/agasya%20001].jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/644/3768/320/794117/agasya%20001%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;">അയ്യമാ!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-116956557240769245?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-1169565226750072362007-01-23T07:09:00.000-08:002007-11-23T07:32:59.095-08:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/644/3768/1600/611362/mountain[1].jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/644/3768/320/603996/mountain%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;">അഗസ്ത്യ്കൂടത്തിലേക്ക് വരുന്നോ? </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-116956522675007236?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34222149.post-1157991593339722672006-09-11T09:19:00.000-07:002006-09-11T09:19:53.356-07:00v<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34222149-115799159333972267?l=nedumangadan.blogspot.com' alt='' /></div>nedumangadhttp://www.blogger.com/profile/04923930792315127627noreply@blogger.com0